Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kleine Guinea aquaduct en reservoir, gelegen in het gelijknamige district van Basse-Terre, maakten deel uit van een waterleidingnetwerk dat rond 1725 werd gebouwd om de stad te voeden. Deze vulkanische stenen structuren, waaronder een enkele boogvormige aquaductbrug en een gewelfd reservoir bedekt met een dak met twee plankjes, maakten het mogelijk om water van de rivier naar de Herbs te transporteren via een 500 meter metselwerkkanaal. Een cilindrisch bekken ging de waterleiding voor om het water te decanteren en te zuiveren, voorzien van een afvoerluik en een hardhout voor een afneembare vloer.

In 1785, onder de gouverneur van Cluny, werd het systeem gemoderniseerd met de bouw van een nieuwe waterbrug en een nederzetting tank, zoals blijkt uit een herdenkingsplaat gegraveerd op de boog. De tank, geïnspireerd door de tanks van Fort Saint-Charles, werd door deuren doorboord in de gevelwanden. Dit netwerk, dat met name de wijk Saint-François en de Rue de Penthièvre diende, bleef in dienst tot 1949, toen een storm de aanvankelijke wateropname vernietigde.

Gerangschikt als historische monumenten in 2003, deze resten illustreren 18e eeuwse koloniale hydraulische techniek in Guadeloupe. Hun sobere architectuur, gemaakt van vulkanische steen en steen, weerspiegelt lokale bouwtechnieken. De site bevat ook een gegraveerde patroon en sporen van de vernietigde kanaal, die bewijs van de oorspronkelijke werking. Tegenwoordig in handen van de gemeente Basse-Terre, blijft het ensemble een zeldzaam voorbeeld van het hydraulische erfgoed bewaard in de Franse Antillen.

Externe links