Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Aquaduct Medici van het brugkanaal in L'Haÿ-les-Roses dans le Val-de-Marne

Patrimoine classé
Patrimoine hydraulique
Aqueduc

Aquaduct Medici van het brugkanaal in L'Haÿ-les-Roses

    2 Avenue Larroumès
    94240 L'Haÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses
Aqueduc Médicis du Pont-canal à LHaÿ-les-Roses

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1609
Verwerving van grond in Rungis
17 juillet 1613
De eerste steen leggen
19 mai 1623
Gedeeltelijke inbedrijfstelling
1628
Volledig eten uit Parijs
XIXe siècle
Wijziging van de Parijse route
1994
Rangschikking van kelders van het Maison du Fontainerier
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Marie de Médicis - Koningin Moeder en Regent Sponsor voor het Luxemburgse paleis.
Sully - Minister van Henri IV Initiator voorbereidende studies in 1609.
Jean Coingt - Ondernemer Eerste bouwmanager (1613-1614).
Jean Gobelain - Gendre de Coingt Herwerkte de site na 1614.
Thomas Francine - Ingenieur Co-conceptor van de waterbrug Arcueil-Cachan.
Louis Métezeau - Architect Co-auteur van de waterbrug met Francine.

Oorsprong en geschiedenis

Het Medici aquaduct, ook wel aquaduct van de wateren van Rungis genoemd, werd in opdracht van Marie de Medici naar Parijs gebracht om de wateren die in Rungis (Val-de-Marne) zijn gevangen te brengen. Eau de Paris is in 1623 van start gegaan. Zijn ondergrondse route, 10420 meter lang, kruist verschillende gemeenten, waaronder L'Haÿ-les-Roses, met een spectaculaire waterbrug in Arcueil-Cachan, de enige structuur zichtbaar op het oppervlak.

De bouw begon in 1613 onder leiding van Jean Coingt, toen zijn schoonzoon Jean Gobelain, na studies die Sully onder Henri IV had geïnitieerd. Het meer is ontworpen om het Paleis van Luxemburg en de fonteinen van Parijs te voeden, met een eerste stroom van 1,280 m3/dag. De route volgt deels die van een Gallo-Romeinse aquaduct, met ogen (toegangsplaten) en bezoekende luiken die zijn koers markeren.

Het aquaduct is gebouwd als historische monumenten en omvat een ondergrondse stenen galerie, geclassificeerde looks (zoals de Louis XIII look at Rungis), en een 379 meter lange waterbrug over de Bièvre. Hoewel de bron (Rungis vierkant) nu droog is, wordt het nog gevoed door het water van de Paray vlakte. Het water, ooit als zuiver beschouwd, is niet langer veilig door verstedelijking.

Onder zijn opmerkelijke elementen domineert het Pont-aqueduct d'Arcueil-Cachan (geclassificeerde MH) de vallei, terwijl het Maison du Fontainerier (14e Ar. van Parijs) werd gebruikt om de wateren te verdelen tussen de Kroon, de Stad en de religieuzen. Historische fonteinen, zoals de Karmeliet of Pot-de-Fer, getuigen van zijn centrale rol in de Parijse voorziening.

In de 19e eeuw, werd het kanaal gewijzigd, met zijn Parijse deel gedegradeerd en zijn wateren afgeleid naar de Pantheon reservoirs, vervolgens naar het meer Montsouris. Ondanks aanpassingen (sifonen onder snelwegen A6 en A86), blijft de oorspronkelijke structuur, gemaakt van molen en steen, grotendeels intact. Vandaag de dag werken verenigingen aan het behoud en de verbetering van het erfgoed.

Externe links