Waarschijnlijke bouw van aquaduct XVIIe siècle (?) (≈ 1750)
Attributie ondervraagt de Romeinse oorsprong.
1926
Historisch monument
Historisch monument 1926 (≈ 1926)
Registratie van de resten van het aquaduct.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De overblijfselen van het aquaduct: inscriptie op volgorde van 28 mei 1926
Oorsprong en geschiedenis
Het aquaduct van Vendres, lang beschouwd als een Gallo-Romeinse constructie, wordt tegenwoordig waarschijnlijker toegeschreven aan de zeventiende eeuw. Dit werk wordt gepresenteerd in de vorm van een gewelfde ondergrondse galerie, enkele meters diep gegraven, hoog genoeg om de beweging van een staande man mogelijk te maken. De lay-out wordt gevormd door grote rechthoekige putten, bekend als spiralen, die ongeveer twee meter lang en vijf tot zes meter diep zijn. Deze openingen, bedekt met gesneden stenen blokken, werden gebruikt om de waterstroom te controleren en onderhoudswerkzaamheden uit te voeren.
Crès water, een lokale rivier, liep door aardewerken pijpen, ondersteund door een kleine muur van zestig centimeter hoog, gebouwd langs een kant van de ondergrondse. Deze leidingen waren waarschijnlijk voorzien van de waterbehoefte van de regio, hoewel de archieven ontbraken om hun exacte bestemming te specificeren. Aquaduct, geclassificeerd als Historisch Monument in 1926, behoort nu tot de gemeente Vendres. Zijn staat van instandhouding en zijn gedeeltelijke indeling maken zijn geschiedenis en functie nog gedeeltelijk raadselachtig.
De structuur van het aquaduct, met zijn spiralen en stenen kluis, weerspiegelt constructietechnieken die zijn aangepast aan een reliëf dat gedeeltelijk begraven moet worden. Hoewel de Romeinse toeschrijving is betwist, getuigt het werk van de vindingrijkheid van hydraulische systemen, zowel uit de oudheid als uit de moderne tijd. Precies aangepaste steenblokken en spiraalregelmatigheid suggereren een strenge planning, kenmerkend voor grote waterprojecten, ongeacht hun tijd.