Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Mandrin Cave is een berghut gelegen in Malataverne, Drôme (Auvergne-Rhône-Alpes), aan de zijkant van een kalksteenrots genaamd Roucoule. In de jaren zestig ontdekt door Gaston Étienne, wordt het sinds 1991 doorzocht onder leiding van Yves Giraud en Ludovic Slimak. Zijn naam roept smokkelaar Louis Mandrin op, hoewel er geen bewijs is om zijn aanwezigheid te bevestigen. De site, ingeschreven in de historische monumenten in 2024, beslaat de grot, de helling, en de omliggende gebieden.

De opgravingen onthulden een alternatieve bezetting door Neanderthalers en Homo sapiens tussen 120.000 en 42.000 B.C.E., soms binnen enkele jaren. Een 2022 studie gedateerd een laag (E) tot -54.000 jaar, toegeschreven aan Homo sapiens, met moderne gereedschappen en een kind molair, ingelijst door Neanderthaler luiers. Deze bevindingen suggereren mogelijke interacties tussen de twee soorten en zelfs eenmalige samenwoning.

De Mandrin grot leverde sporen van prehistorische branden geanalyseerd door fulliginochronologie in 2017, onthullen roet afzettingen op kalksteen muren. De archeologische assemblages van de E-laag hebben overeenkomsten met die van de Levantin site van Ksar Akil (Libanon), wat een mogelijke migratie van Homo sapiens uit het Midden-Oosten suggereert. In 2015 werd Neandertal nog bijgenaamd "Thorn" ontdekt, met een genetisch geïsoleerde populatie gedurende 105.000 jaar.

Het terrein, gelegen op 226 m boven de zeespiegel in de buurt van de Rhône, biedt een oppervlakte van 25 m2 met een opening van 12 m gericht op het noorden. Sinds 2016 wordt hij gecontroleerd om zijn integriteit te behouden. Het lopende onderzoek, waarbij archeologie, genetica en geavanceerde datering worden gecombineerd, maakt het een belangrijke plaats om de overgangen tussen Midden- en Boven Paleolithicum in Europa te begrijpen.

Externe links