Bouw van een terrein XIe siècle (≈ 1150)
Bouwperiode van het versterkte complex.
Fin du XIe siècle
Eerste tekstreferentie
Eerste tekstreferentie Fin du XIe siècle (≈ 1195)
Site geciteerd in geschriften.
8 septembre 1995
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 8 septembre 1995 (≈ 1995)
Officiële bescherming van de archeologische site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Verstevigde archeologische site (motte, bass-courses en bijbehorende structuren) alsmede het land (bodem, kelder en gebouwen) waarop het is gelegen, dat is het westelijke deel van Parcel BD 74 begrensd in het oosten door een lijn uit de noordwesthoek van Parcel BD 75 en zich uit te breiden naar het noorden naar de lag in kadaster BD 39 op een punt 300 meter van het kruispunt van die lag- en departementsweg nummer 111 van Saint-Pierre-la-Cour à Moutiers: inscriptie bij volgorde van 8 september 1995
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren die met deze site verband houden.
Oorsprong en geschiedenis
De archeologische site van de Bois du Pinel is een middeleeuwse vestige gelegen in de gemeente Argentré-du-Plessis, Ille-et-Vilaine, in de regio Bretagne. Deze site, daterend uit de 11e eeuw, is een typisch voorbeeld van defensieve architectuur van die tijd, met een centrale motte van 30 meter in diameter, omgeven door lage gangen en sloten. Het is nu bedekt door het pinelhout, dat het zijn naam gaf.
Het versterkte complex bestaat uit een motte met een glacis naar het noordoosten, een paarden-ijzeren bassin van 110 m2 naar het oosten, beschermd door een helling en twee sloten, en een tweede semi-elliptische bassist van 50 m naar het zuiden. Twee rechthoekige uitsparingen, omgeven door sloten en later overwogen, completeren het apparaat. De site is gevestigd op een beboste plateau, die haar strategische positie versterkt.
De site wordt genoemd in teksten uit het einde van de 11e eeuw. Op 8 september 1995 werd het monument als historische monumenten vermeld, onder erkenning van het belang van het erfgoed. Vandaag behoort het tot een particulier bedrijf en de toegang kan worden beperkt. De exacte locatie van de site wordt geschat op middelmatig (niveau 5/10), maar het blijft een waardevolle getuigenis van middeleeuwse verdedigingsstructuren in Bretagne.
Archeologische opgravingen en studies, zoals die van Michel Brand'honneur in 1990, hebben bijgedragen tot een beter begrip van de organisatie van deze middeleeuwse mots in Ille-et-Vilaine. De Bois du Pinel-site illustreert de evolutie van fortificatietechnieken en de ruimtelijke organisatie van seigneuriële ensembles uit deze periode.
Het terrein is in zijn geheel beschermd, inclusief bodem, kelder en eventuele gebouwen, op een bepaald deel van het Kadastrale Pakket BD 74. Deze bescherming heeft ook betrekking op de ondersteunende structuren en benadrukt het belang van het behoud van de gehele archeologische context voor toekomstige studies.
