Gecertificeerde mijnbouw XIe-XIIe siècles (≈ 1250)
Radiokoolstofgegevens over werkplaatsen en blijft bestaan.
10 octobre 1977
Indeling van de grot
Indeling van de grot 10 octobre 1977 (≈ 1977)
Bescherming bij ministerieel decreet.
1991-2016
Uitbreidingen van de bescherming
Uitbreidingen van de bescherming 1991-2016 (≈ 2004)
Classificaties en opeenvolgende lijsten van de site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Grotto (Zaak E 653): Beschikking van 10 oktober 1977. - Pakketten E 653 en 703 van de archeologische vindplaats (bodem en kelder, d.w.z. alle holten onder deze percelen): inscriptie bij beschikking van 4 februari 1991. - Studie en instandhouding mogelijk maken: percelen E 700 tot en met 702, 704, 705, voor de bodem, de kelder en bijgevolg alle ondergrondse of oppervlakte archeologische overblijfselen in genoemde percelen: indeling bij decreet van 10 augustus 1995. - Parcels E 652 (de site "Le Causse" in zijn geheel) en E 734 (de site "La Fendeille" in een deel als volgt:startpunt - Deel, voor de grond en de ondergrond, Parcel E 734 op de plaats bekend als de Fendeille, zoals weergegeven op het bij de beschikking gevoegde plan:Startpunt (klokwijs):punt B31 [X = 1625663, 68;Y = 31388550, 32 (RGF 93 CC 44);Y = 364, 24 NGF], de grens tussen Parcel nr. 734 en Parcel nr. 209 tot Terminal B 16 [X = 1625989, 2;Y = 3138854, 5 (RGF 93 CC 44);Z = 532, 67 NGF], een rechte lijn van die terminal die leidt tot Terminal B 19 [X = 1626048, 30;Y = 3138797, 72 (RGF 93 CC 44);Z = 534, 46], een rechte lijn die vanaf die terminal naar Terminal B wordt getrokken, in de volgorde van 31
Oorsprong en geschiedenis
De Calel Cave, genoemd als Historisch Monument, is een oude middeleeuwse ijzermijn gelegen op de noordelijke helling van de Zwarte Berg bij Sorèze. Deze karst-site getuigt van intensieve exploitatie in de 11e en 12e eeuw, zoals blijkt uit radiocarbon 14 daterend uit ondergrondse monsters en een directe ertsreductie workshop. Remnants onthullen piek- en pointer extractie technieken, evenals specifieke regelingen om het erts te snijden in beperkte gebieden.
Een belangrijk kenmerk van de site is de ontdekking van een middeleeuwse pariëtale kunst: een antropomorfe tekening die een minderjarige vertegenwoordigt met zijn piek en kap, getekend door houtskool op de muren. Deze zeldzame grafische getuigenis, gecombineerd met de aangrenzende directe reductie workshops, maakt Calel tot een uniek middeleeuws metallurgie-ensemble, dat zowel mijnpraktijken als het leven van de arbeiders uit die periode illustreert. De openluchtsporen op het kalksteenplateau completeren dit vroege industriële landschap.
De site is het onderwerp van meerdere opeenvolgende bescherming sinds 1977, die zowel de grot (ingedeeld), omliggende percelen (geregistreerd of geclassificeerd voor hun bodem en kelder) en alle archeologische overblijfselen omvat. Deze maatregelen zijn gericht op het behoud van een kwetsbaar ondergronds erfgoed, waarbij technische geschiedenis, rotskunst en de ruimtelijke organisatie van boerderijen worden gecombineerd. Het pand wordt nu gedeeld door de gemeente Sorèze en particuliere eigenaren.
De locatie van de site, hoewel gedocumenteerd (GPS coördinaten en Mérimée adres), blijft van beperkte nauwkeurigheid (niveau 6/10), die de uitdagingen van de ondergrondse en verspreide karakter. De beschermde percelen strekken zich uit over verschillende plaatsen (Le Causse, La Fendeille), met precieze technische grenzen om opgravingen en behoud te frame. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegankelijkheid voor het publiek.
