Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Cuzoul des Brassconnies grot is een prehistorische grot in de Lot, in de gemeente Blars, Occitanie. Het werd ontdekt in het begin van de 19e eeuw en onderzocht door verschillende archeologen, waaronder Édouard-Alfred Martel in 1890. Zijn opgravingen, uitgevoerd door Armand Viré en gravin Georgina Murat vanaf 1923, onthulden overblijfselen uit de Hallstatt periode (900-500 voor Christus), zoals aardewerk studs en een ijzeren speer.

De grot bestaat uit een erosietrechter die leidt naar een voorkamer en een grote kamer, genaamd kamer Georgina, verbonden met een lagere kamer door een verticale put. In 1963 werden rotsschilderingen ontdekt door de Speleo-club van Saint-Céré, hoewel hun datering blijft besproken: Michel Lorblanchet schrijft ze toe aan de Upper Paleolithic, terwijl Abbé Glory ze eerder plaatst op de leeftijd van metalen, waarschijnlijk tijdens de hallstattiaanse periode.

De grot werd op 14 april 1994 uitgeroepen tot historisch monument voor zijn archeologische overblijfselen en prehistorische interesse. De nabijheid van de grot versierd met de Pech Merle, in de vallei van Cele, versterkt het belang ervan in de studie van oude menselijke beroepen in Quercy. De fragmenten van aardewerk met protohistorische inscripties ontdekt door Dr. Cadiergues getuigen ook van zijn bezetting tijdens de IJzertijd.

De opeenvolgende opgravingen benadrukten een intense Gallische bezetting, gekenmerkt door alledaagse voorwerpen en sporen van pariëtale kunst. Ondanks zijn herhaalde verkenning, behoudt de grot mysteries, vooral over de exacte oorsprong van zijn schilderijen en hun verbinding met de lokale culturen van die tijd. Vandaag de dag blijft de toegang beperkt, waardoor de archeologische integriteit behouden blijft.

Externe links