Ontdekking van gravures 1920 (≈ 1920)
Door Abbé Amédée Lemozi.
1920-1935
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten 1920-1935 (≈ 1928)
Onder leiding van Abbé Lemozi.
28 juin 1993
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 28 juin 1993 (≈ 1993)
Bescherming van het terrein en de holte.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Pakket B 360 van de archeologische site voor de bodem, de kelder en dus alle grotten die zich onder het perceel bevinden: classificatie bij bestelling van 28 juni 1993
Kerncijfers
Abbé Amédée Lemozi - Ontdekker en zoeker
Ik vond de gravures in 1920.
Oorsprong en geschiedenis
Sainte-Eulalie is een prehistorische grot in het departement Lot. Het is eigendom van een particuliere eigenaar en is niet toegankelijk voor het publiek. Deze archeologische site is opmerkelijk voor zijn twee op elkaar gelegde galerijen, waarvan de superieur 28 dierlijke voorstellingen en 31 gegraveerde tekens bevat, daterend uit de bovenste Solutrean of de middelste Magdalenian. Deze werken omvatten rendieren, paarden, ibex, en andere dieren, vergezeld van tekenen vaak geassocieerd met cijfers.
De grot werd in 1920 ontdekt door Abbé Amédée Lemozi, die tot 1935 opgravingen uitvoerde. Zijn onderzoek onthulde overblijfselen van Magdaleniaanse habitat in beide galerijen, evenals sporen van menselijke bezetting. De grotere lagere galerij diende ook als een heropleving bij zware regenval. In 1993 werd de site geclassificeerd als historische monumenten, bescherming van de bodem, kelder en alle holten onder Parcel B 360.
De pariëtale gravures van de grot van Sainte-Eulalie getuigen van de prehistorische kunst van Quercy. Sommige dieren zoals de beer en het zwijn werden gedeeltelijk uitgewist. De 31 tekens zijn gekoppeld aan of geintercedeerd met dieren, wat een overzicht geeft van de artistieke en symbolische praktijken van Paleolithische samenlevingen. Deze site is een belangrijk voorbeeld van regionale pariëtale kunst, bestudeerd en gedocumenteerd in gespecialiseerde publicaties zoals Gallia prehistory (1973).
