Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Affrique kamp, ook bekend als de stad Affrique, is een Gallische oppidum uit de eerste ijzertijd (ca. 500 v.Chr.), gelegen in de gemeenten Messein en Ludres en Meurthe-et-Moselle. Gelegen op 417 meter boven de zeespiegel op het Haagse plateau, domineert het de Moezelvallei van 200 meter. De site, uitgegraven uit het begin van de 20e eeuw door Jules Beaupré, en van 1981 tot 1988, onthult een korte maar intense bezetting tussen de 5e en 4e eeuw voor Christus, geassocieerd met de cultuur van Hallstatt.

De opgravingen onthulden een complex defensief systeem: twee aparte behuizingen, waarvan één een grote 7 hectare beschermd door dubbele wallen in bodem en kalk, met gebrande kalksteenbasen. Een bijlage, de "Oude Markt" (1,5 ha), daalt af naar Ludres. De wallen, gebouwd met een techniek die steen, klei en kalk op het terrein combineert, suggereren opzettelijke versterking in plaats van vernietiging. De habitat, geconcentreerd langs de wallen en aan de rand van de klif, omvat sporen van rechthoekige gebouwen, open haarden, en gereedschappen die verklaren voor huishoudelijke en ambachtelijke activiteiten.

De site speelde een belangrijke economische rol, gekoppeld aan brons en ijzermetallurgie. Bronzier workshops werden geïdentificeerd, produceren fibula en ornamenten typisch voor de hallstattiaanse periode. Hoewel ijzerslak werd gevonden, werd er geen bewijs gevonden van hoogovens of smeedwerk, waardoor de hypothese van een grote mijnbouwactiviteit werd beperkt. De opgravingen onthulden ook graanwielen, dierlijke botten (dominant fokken), en textielgereedschap (fusaiolen, naalden), die een autarchische en gespecialiseerde gemeenschap illustreren.

De naam "Camp d'Affrique" komt uit een 16e-eeuwse herinterpretatie: Nicolas de Ludre, lokale heer, bekroond in 1520 de titel van "graaf d'Affrique" met verwijzing naar een Bourgondische heuvel homoniem van waaruit zijn familie was geboren. In de 18e eeuw werd de site per ongeluk beschouwd als een Romeins kamp. Sinds 1907 is hij door Jules Beaupré opgenomen als een van de "sites en monumenten van het artistieke karakter" en sinds 1998 als historisch monument. Uit recent onderzoek blijkt zijn belangstelling voor de studie van oppida hallstattiens in Lotharingen, gekenmerkt door een dichte maar korte bezetting.

Archeologische overblijfselen omvatten aardewerk, pijlpunten, en Keltische mijnwerkers 'gereedschap in de nabijgelegen galerijen. De afwezigheid van overblijfselen van hoogovens en de schaarste aan jachtsporen wijzen op een economie gericht op ambachten, landbouw (graan) en vee. De site, met zijn gebrande wallen vergelijkbaar met die van andere lokale oppida (zoals de Fourasse in Champigneulles), biedt een zeldzaam voorbeeld van permanente en georganiseerde huisvesting van de ijzertijd, verlaten in de vierde eeuw voor Christus (La Tene B1).

Externe links