Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grotten van Arcy-sur-Cure, gelegen in het departement Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, vormen een uitzonderlijke archeologische site die zich uitstrekt over een chronologie van het Midden Paleolithicum (meer dan 200.000 jaar v.Chr.) tot de Middeleeuwen. Deze holten, gegraven in een Jurassisch koraalmassief door de karsterosie van de rivier de Cure, leverden lithische, bot, wilde dieren en menselijke resten, evenals opmerkelijke pariëtale kunst. De site is vooral bekend om zijn rotsschilderingen, ontdekt in 1990 in de Grote Grot, die behoren tot de oudste in Frankrijk na die van Chauvet. Deze werken, gedateerd ongeveer 28.000 jaar (Aurignaco-Gravetien), omvatten afbeeldingen van dieren, negatieve en positieve handen, evenals geometrische motieven, beschermd door lagen calciet.

De Arcy-sur-Cure site is een belangrijke locatie voor de studie van de transitie tussen Neanderthalers en Homo sapiens, met name dankzij de Renne grot, waar sjaal-perronale niveaus (42000 tot 32.000 jaar BP) onthulde sierobjecten en bot gereedschappen geassocieerd met neanderthaler blijft. Deze ontdekking veranderde de theorieën over de symbolische vermogens van Neanderthalers, lang uitsluitend toegeschreven aan Homo sapiens. De sinds de 19e eeuw uitgevoerde opgravingen, met name van Abbé Parat, André Leroi-Gourhan en zijn team, hebben een rijke stratitatie onthuld die de Moustarische, de Châtelperronien, de Aurignacian, de Gravettien en de Solutréen omvat en een zeldzame archeologische context biedt om de evolutie van prehistorische culturen in Noord-Frankrijk te bestuderen.

De grotten van Arcy-sur-Cure worden ook gekenmerkt door hun complexe geologie, gekoppeld aan de karstvorming van het koraalmassief en hydrologische variaties van de Cure. Het ondergrondse netwerk, ongeveer 5 km lang, omvat actieve en fossiele galerijen, heroplevingen en sifonen, die de menselijke bezetting en het behoud van resten hebben beïnvloed. Speleothema (stalactieten, stalagmieten) zijn overvloedig, hoewel sommige werden beschadigd door agressieve reinigingen in de 20e eeuw. Vandaag de dag, zestien holten van de site zijn geclassificeerd als historische monumenten, en de Grote Grot, de enige open voor het publiek, trekt ongeveer 35.000 bezoekers per jaar.

De moderne geschiedenis van de grotten wordt gekenmerkt door progressieve ontdekkingen, van de eerste verslagen geschreven in de zeventiende eeuw (door Jacques de Clugny en Pierre Perrault) tot de systematische opgravingen van de twintigste eeuw. Persoonlijkheden zoals Buffon, Vauban en Abbé Breuil bezochten of bestudeerden de site en droegen bij aan haar reputatie. In 1990 heeft de herontdekking van pariëtale schilderijen, aanvankelijk gemaskeerd door kalksteenafzettingen, de wetenschappelijke en toeristische belangstelling voor Arcy-sur-Cure nieuw leven ingeblazen en bevestigd dat het een belangrijke plaats is voor het begrijpen van de Europese prehistorie.

Menselijke resten gevonden in grotten, waaronder de grotten van de Renne, Hyena en Fee, omvatten onderkaak, tanden en schedelfragmenten toegeschreven aan Neanderthalers en Homo sapiens. Deze resten, vaak verspreid of verkeerd gecontextualiseerd als gevolg van onzichtbare oude opgravingen, bieden waardevolle aanwijzingen over begrafenispraktijken, voeding en interacties tussen menselijke groepen. Bijvoorbeeld, de hyena grot gaf sporen suggereren mogelijke antropofaag, terwijl de Renne grot onthulde begrafenissen en symbolische objecten geassocieerd met de Châtelperronien.

Ten slotte illustreert de site van Arcy-sur-Cure het belang van uitwisselingen en bewegingen tijdens de Upper Paleolithic periode. Fossiele schelpen uit afgelegen gebieden (tot 200 km) en vuursteentjes uit de Upper Turonian of Touraine, gevonden in de grindlagen, tonen uitwisselings- of migratienetwerken. Deze ontdekkingen, gecombineerd met de overvloed aan mammoetbeen- en ivoorgereedschappen, benadrukken de complexiteit van prehistorische samenlevingen en hun aanpassing aan een voortdurend veranderende omgeving die gekenmerkt wordt door glaciaties en klimatologische variaties in het Kwartaal.

Toekomst

Zij zijn gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek.

Externe links