Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Béziers arena's werden in 1897 gebouwd op initiatief van de heer Fayot, voormalig directeur van de Nîmes arena's, met financiële steun van de Biterrois MM. Gleizes en altaar. Dit project werd geboren na de brand van de oude houten arena's in 1896, in een context van regionale wijnbouw welvaart. De inauguratie vond plaats op 11 juli 1897 met een stierengevecht, maar de werkzaamheden gingen door tot 1901 onder leiding van architect Carlier, die stenen, stenen en cement combineerde.

In 1898 organiseerde de beschermheer Castelbon de Beauxhostes lyrische shows, waaronder de creatie van Déjanire de Camille Saint-Saëns, waardoor de arena's een belangrijke culturele plek werden. Tussen 1897 en 1911 herbergt de site 67 stierengevechten met gerenommeerde matadors (Lagartijillo, Guerrita), 19 opera's (Fauré, Bizet, Spontini), evenals politieke gebeurtenissen zoals een bijeenkomst van Jean Jaurès in 1905. De arena's worden een symbool van Béziers dubbele Tauromachische en artistieke roeping.

Na financiële moeilijkheden (faillissement van de onderneming Gleizes-Saute-Fayot in 1898) konden de stad en particuliere aandeelhouders de werken in 1901 voltooien. Ondanks de dreiging van vernietiging in 1912 werden de arena's in 1919 gered door de Société Immobilière des Arènes. Hun architectuur, geïnspireerd door Spaanse modellen, en hun capaciteit van 13.096 plaatsen maken hen de grootste in Frankrijk. Geclassificeerd Historisch Monument in 2015, ze blijven een centrale plaats voor de Béziers Feria en grote concerten.

Het monument illustreert ook de lokale sociale geschiedenis: in 1907 herbergden ze een regiment draken tijdens de opstand van de wijnmakers van de Midi. Hun eclectische programmering (theater, worstelen, tennis, Holiday on Ice) weerspiegelt hun populaire verankering. Castelbon de Beauxhostes, liefhebber en man van links, ziet het als een populair educatief instrument, dat Béziers vergelijkt met een "Franse Bayreuth" om zijn lyrische invloed, of met een "Frans Sevilla" om zijn Tauromachi traditie.

De gebruikte materialen (steen, baksteen, versterkt cement) markeren een overgang naar gewapend beton, typisch voor opkomende moderne architectuur. De arena's getuigen dus van het tijdperk van de gouden cockerrois, waar wijnbouw, cultuur en tauromachi mengen. Hun behoud van vandaag bestendigt dit unieke erfgoed, op het kruispunt van kunst, sociale geschiedenis en zuidelijke tradities.

Externe links