Crédit photo : Yoann Gruson-Daniel - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
XVIIIe siècle
Bouw van atalaye
Bouw van atalaye XVIIIe siècle (≈ 1850)
Kijk toren voor walvisvangst.
Années 1950
Conversie naar uitlijningsvuur
Conversie naar uitlijningsvuur Années 1950 (≈ 1950)
Wijziging voor de scheepvaart.
1966 (approximatif)
Integratie in een modern metselwerk
Integratie in een modern metselwerk 1966 (approximatif) (≈ 1966)
Verlies van de oorspronkelijke vorm.
24 décembre 1993
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 24 décembre 1993 (≈ 1993)
Bescherming van het erfgoed.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Voormalige atalaye (walvisjachtwachttoren) (cad. AM 164): inschrijving bij beschikking van 24 december 1993
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
In de archieven staan geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Latalaye de Guéthary, gelegen in Bidart in de Pyrénées-Atlantiques, is een uitkijktoren gebouwd in de 18e eeuw om walvissen te spotten in de Golf van Gaskony. Dit type structuur, genaamd atalaye, was uitgerust met een schoorsteen waardoor de bewaker vissers kon waarschuwen met rooksignalen. De toren, met een langwerpig rechthoekig plan eindigend met een halve cirkel, herbergde een trap omlijst met zijwanden en een klok bevestigd op middenhoogte.
In de jaren vijftig werd het een uitlijningsbrand voor de scheepvaart. Een decennium later, rond 1966, werd het ingebed in een modern metselwerk, verloor zijn oorspronkelijke vorm. Ondanks deze veranderingen blijft het de laatste architectonische getuigenis van de Baskische walvisjacht, beschermd als historisch monument sinds 1993. Vandaag behoort de toren tot de gemeente Bidart en de toegang is afhankelijk van hedendaags gebruik (bezoeken, verhuur, enz.).
Het tatalaye-systeem illustreert een voorouderlijke praktijk van collectieve visserij, waarbij de bewaker een sleutelrol speelde bij het organiseren van walviscampagnes. De aanwezigheid van de bel en schoorsteen weerspiegelt de vindingrijkheid van lokale technieken voor communicatie op afstand. Zijn benaming als Historische Monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, hoewel de integratie in de moderne constructie heeft zijn historische leesbaarheid veranderd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen