Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Auberge du Grand Chouquet Royal in Caumont dans l'Eure

Patrimoine classé
Maison à pan de bois
Auberge

Auberge du Grand Chouquet Royal in Caumont

    122 route Nationale
    27310 Caumont
Particuliere eigendom
Crédit photo : Gérard - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1535
Bouw van een postrelais
1749
Inn verwerking
1775
Word een bakkerij en dan huis
1930
Herstel door de familie Richer
11 mai 2004
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De oude herberg, evenals de pers-celler en de commons (cad. D 239, 240): inschrijving bij bestelling van 11 mei 2004

Kerncijfers

Madame de Sévigné - Beroemde epistolair Doe me een lol.
Famille Richer - Eigenaren in de 20e eeuw Herstel van het hostel in 1930.

Oorsprong en geschiedenis

Het Grand Chouquet Royal Inn is een gebouw in het departement Eure in Normandië. Zijn oorsprong dateert uit de eerste helft van de 16e eeuw, toen een eerste gebouw werd gebouwd in 1535 als postkantoor aan de koninklijke weg tussen Rouen en Honfleur. Deze weg, tegenwoordig de Route départementale 675, speelde een sleutelrol in de economische ontwikkeling van Roumois, een natuurlijke regio van het noorden van Eure.

In 1749 werd het gebouw een herberg, daarna een bakkerij in 1775 voordat het werd omgevormd tot een huis. In de 18e eeuw werden twee andere gebouwen toegevoegd: een smederij en een stal, later omgezet in een perscel. Op het moment van de revolutie werd het etablissement omgedoopt tot Peru Inn. Het architecturale complex, georganiseerd rond een gesloten binnenplaats, combineert een 16e eeuwse houthouwwerkhuis in hout met een gecorbelde galerij en een monumentale open haard en 18e eeuwse kalksteen gebouwen.

De herberg werd in de 17e eeuw genoemd door Madame de Sévigné, die er een nacht doorbracht tijdens haar reizen. In 2004 werd een historisch monument opgericht, dat de ontwikkeling van de landelijke ontvangstlocaties belichaamt, gekoppeld aan de ontwikkeling van communicatieassen. In 1930 werd het huis gerehabiliteerd door de familie Richer. Vandaag de dag is het gebouw getuige van de lokale geschiedenis en de traditionele Normandische architectuur, tussen vuursteen, baksteen en halfgevormd.

De bescherming van de historische monumenten, die plaatsvond op 11 mei 2004, omvat de voormalige herberg, de zeepers en de gemeenten. Deze elementen, gelegen dicht bij de Seine Valley, weerspiegelen de aanpassing van gebouwen aan veranderende behoeften, van de postrelais tot het binnenlandse leven.

De herberg wordt gekenmerkt door zijn basis in baksteen en vuursteen checker, typisch voor de regio, en zijn ruimtelijke organisatie gecentreerd op een binnenplaats. De gebruikte materialen zijn hout, kalksteen, steen gesneden en benadrukken lokale constructieve technieken, terwijl de locatie aan de rand van de oude nationale weg herinnert aan zijn historische rol in regionale uitwisselingen.

Externe links