Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Engelse kasteel, gelegen in de Lot, is een troglodytische vesting gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw. Onder de naam Rocca in oude teksten is het gebouwd als een schuilplaats onder versterkte rots, verbonden met een klif van 50 meter hoog. De strategische ligging, aan de grens met de provincies Auvergne en Toulouse, maakt het tot een belangrijk controlepunt in de regio.

In 1178 ging de châtellenie van Saint-Céré, waarvan Autoire afhankelijk is, onder controle van de burggraaf van Turenne. Het kasteel werd toen waarschijnlijk gebouwd door de baron van Castelnau-Gramat. In 1259 bracht Garin de Castelnau, heer van Gramat, hulde aan het kasteel (toen Roque d'Autoire) aan Alphonse de Poitiers, graaf van Toulouse. In 1286 werd de site aan de koning van Engeland overgedragen, onder andere aan seigneuries.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog (XIVe eeuw) diende het kasteel als een hol voor de Engelse Bedrijven, voornamelijk bezet in 1378 door wegkapitein Bernard de La Salle, in dienst van de koning van Engeland. Na het conflict bouwde de heer van Autoire een toren met een trap met schroeven en mâchicoulis, die de verdediging versterkt. De plaats werd vervolgens bezet door de protestanten in 1562, vervolgens in 1588 door een band onder leiding van kapitein Vinsou (Jean Mollé), voordat ze in 1647 werd gerestaureerd door de burggraaf van Turenne tijdens de Fronde.

In de 18e eeuw werd het kasteel door de inwoners om zijn stenen geplunderd en vervolgens door vegetatie binnengevallen. Het was een historisch monument in 1925. De overblijfselen omvatten een noordelijke toren met poterno, een 12e eeuwse versterkte grot, en trap terrassen. Het complex, 200 meter lang, werd beschermd door vier torens en een muur, met een versterkt dorp van 22 huizen beneden.

Het kasteel combineert architecturale troglodytische en metselaarselementen in lokale kalksteen. De centrale turris (feodale toren) dateert waarschijnlijk uit de 13e eeuw, met dikke muren van 1,15 m en vloeren verankerd in de rots. Een noordelijke huis, toegevoegd tussen de late 13e en 14e eeuw, bevat voorzieningen zoals een open haard en latrines. De traptoren, toegevoegd in de 15e of 16e eeuw, dient alle drie niveaus en wordt bekroond met mâchicoulis. Sporen van steenwinning en moderne klimroutes rond de klif vandaag.

De site illustreert middeleeuwse militaire aanpassingen aan geologische beperkingen, met gebouwen gedeeltelijk gegraven in de rots en verdedigingen geoptimaliseerd voor toegangscontrole. De geschiedenis weerspiegelt Frans-Engelse conflicten, religieuze oorlogen en lokale spanningen, voordat de geleidelijke daling in de moderne tijd.

Externe links