Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Bank à Morsbronn-les-Bains dans le Bas-Rhin

Bas-Rhin

Bank

    2 Rue du Lausberg
    67360 Morsbronn-les-Bains
Crédit photo : Rudolf Wild - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
22 avril 1811
Brief van Prefect Lezay-Marnesia
1811-1812
Bouw van de eerste banken
1853-1854
Tweede bouwgolf
1906
Campagne voor hun onderhoud
27 juillet 1910
Officiële stopzetting van restauraties
20 octobre 1982
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Banc-reposoir (cad. 22 219): inschrijving bij beschikking van 20 oktober 1982

Kerncijfers

Adrien de Lezay-Marnésia - Prefect van de Nederrijn (1811) Initiator van de eerste rustbank.
Auguste-César West - Prefect van de Nederrijn (1853) Herstart hun bouw onder Napoleon III.
Marie-Louise d'Autriche - Echtgenote van Napoleon I Moeder van de koning van Rome, geïnspireerd door de banken.
Eugénie de Montijo - Keizerin, echtgenote van Napoleon III De oorsprong van de tweede golf banken.

Oorsprong en geschiedenis

De rustbank van Morsbronn-les-Bains maakt deel uit van een 19e-eeuwse Elzas traditie, geboren onder impuls van de prefecten van Bas-Rhin. Deze openbare stenen banken, vaak vergezeld van kalkbomen, werden ontworpen om een stopplaats te bieden voor boeren die markten bezoeken. Vrouwen zetten hun zware manden op hun hoofden, terwijl mannen hun kappen op hen zetten. Hun karakteristieke vorm, met een bovenste plaat en een onderbank, weerspiegelde de agrarische toepassingen van het tijdperk, nu verdwenen.

De eerste golf van bouw, tussen 1811 en 1812, werd gelanceerd door Prefect Adrien de Lezay-Marnésia om de geboorte van Napoleon I's zoon, bijgenaamd Aiglon te vieren. De Elzasse gemeenten, die verantwoordelijk waren voor de kosten, bouwden dat jaar 125 banken, hoewel sommigen zich verzetten tegen het gebruik van ongeschikte grond. Een tweede campagne, in 1853-1854, werd gestart door de prefect Auguste-César West en gefinancierd door het departement, wat leidde tot 448 nieuwe zandstenen banken in de Vogezen. Deze monumenten herdachten het huwelijk van Napoleon III en Keizerin Eugénie, terwijl ze een lokale economie stimuleren verzwakt door de crises van de jaren 1846-1848.

Onder de Duitse annexatie na 1870 werden de banksteunen, die achterhaald werden geacht door het verdwijnen van de hoofdhaven en de aankomst van de karren, geleidelijk afgeschaft. In 1906 werd een verontruste perscampagne gevoerd over hun achteruitgang, maar de in 1910 voorgeschreven onderhoudsmaatregelen werden niet uitgevoerd, omdat de autoriteiten hun vorm ongeschikt vonden voor moderne behoeften. Pas in de jaren tachtig werden sommige banken, zoals die van Morsbronn-les-Bains, beschermd als historische monumenten, waardoor een emblematisch erfgoed van het Elzasische platteland behouden bleef.

Morsbronn-les-Bains Bank, genoemd in 1982, illustreert deze complexe geschiedenis. Het ligt langs CD 250 en is nu eigendom van het departement Bas-Rhin. Hoewel velen zijn verdwenen of verminkt, blijven deze banken zwijgend getuigen van de sociale en economische transformaties van de Elzas, tussen Napoleontisch erfgoed en aanpassing aan landbouwveranderingen.

De banksteunen zijn onderverdeeld in twee hoofdtypen in de Elzas: die welke zijn opgericht voor de koning van Rome (1811-1812) en die welke verbonden zijn met Napoleon III (1853-1854). Hun utilitaristische design, een plaat voor lasten, een bank voor rust, een pijler voor kappen .. voorzien in concrete behoeften, terwijl hun herdenkingsdimensie leidde tot hun politieke legitimiteit. In Morsbronn-les-Bains, net als elders, maakt hun huidige behoud het mogelijk om een tijdperk op te roepen waarin deze monumenten de paden en levens van het Elzasische platteland ritmischer maakten.

Externe links