Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Napoleoniaanse bank à Knoersheim dans le Bas-Rhin

Bas-Rhin

Napoleoniaanse bank

    5 D68
    67310 Knœrsheim
Crédit photo : Rudolf Wild - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1811-1812
Oprichting van de eerste rustbank
1853
Herstart van het project door Napoleon III
1906
Verlaten van banken onder Duitse annexatie
9 mai 1988
Bescherming als historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Napoleon's Bank (Vak 3 74): Inschrijving bij Beschikking van 9 mei 1988

Kerncijfers

Adrien de Lezay-Marnésia - Prefect van de Nederrijn (1811) Initiator van de eerste rustbank.
Auguste-César West - Prefect van de Nederrijn (1853) Start de bouw van de banken.
Eugénie de Montijo - Keizerin, echtgenote van Napoleon III Inspiratie voor het project van 1853.

Oorsprong en geschiedenis

De Napoleontische banksteun van Knœrsheim is een typisch monument van de Elzas, opgericht in het 3e kwart van de 19e eeuw (ongeveer 1853-1854) onder impuls van de Prefect Auguste-César West. Dit type bank, genaamd Nabiele Bänk ("Napoléon's banks"), neemt een eerder initiatief over dat in 1811-1812 werd gelanceerd door Prefect Adrien de Lezay-Marnésia om de geboorte van de koning van Rome, zoon van Napoleon I te vieren. De banken waren bedoeld om een rustplaats te bieden voor boeren die last dragen op de markten, met een bovenste plaat om de lasten en een onderbank te plaatsen, vaak omringd door kalkbomen.

In 1853 bracht keizerin Eugénie de Montijo het project nieuw leven in. Het departement Bas-Rhin financierde vervolgens de bouw van 448 zandstenen banken in de Vogezen, waaronder Knœrsheim. Deze monumenten, symbolen van keizerlijke herdenking, waren ook praktische breekpunten op gemeenschappelijke wegen en wegen. Hun ontwerp weerspiegelde het lokale gebruik: de boeren plaatsten hun manden daar (op het hoofd gedragen met een pad genaamd der Wisch), terwijl de mannen daar hun kappen plaatsten.

Onder Duitse annexatie na 1870 werden de banksteunen, die als verouderd werden beschouwd, geleidelijk afgeschaft. In 1906 waarschuwde een perscampagne hen voor hun achteruitgang, maar de vereiste onderhoudsmaatregelen werden niet uitgevoerd. In 1910 verklaarden de lokale autoriteiten hun vorm verouderd, de bovenste plaat werd nutteloos met het verschijnen van karren. Desondanks overleven sommige banken, zoals Knœrsheim, en worden ze beschermd als historische monumenten in de jaren tachtig (inscriptie bij decreet van 9 mei 1988).

Vandaag getuigen deze banken van zowel de Franse keizerlijke geschiedenis in Elzas als de traditionele landbouwpraktijken. Knœrsheim, gelegen op het kruispunt van de departementale wegen CD 68 en CD 112, is een van de weinige exemplaren nog zichtbaar, geclassificeerd om zijn erfgoed waarde en de link met de lokale geschiedenis.

Externe links