Napoleoniaanse bank à Knoersheim dans le Bas-Rhin

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De in het derde kwart van de 19e eeuw gebouwde Napoleontische bank in Knœrsheim maakt deel uit van de Elzas-traditie van gebruiks- en herdenkingsmonumenten. Deze banken, genaamd Nabiele Bänk ("Napoléon banken"), werden oorspronkelijk opgericht in 1811-1812 onder de impuls van Prefect Adrien van Lezay-Marnesia om de geboorte van de koning van Rome te vieren (zoon van Napoleon I). Door hun ontwerp konden boeren, vooral boeren met manden op hun hoofd, hun last op een achterwerk leggen en rusten in de schaduw van kalkbomen. Twee zijterminals werden ook gebruikt voor ruiters of motorkapdragers.

Een tweede bouwgolf vond plaats in 1853-1854, opnieuw gelanceerd door de prefect Auguste-César West om een gelofte te eren van Keizerin Eugénie de Montijo, echtgenote van Napoleon III. In tegenstelling tot de eerste reeks werden deze banken gefinancierd door het departement Bas-Rhin in een economische context na de crisis (1846-1848). In totaal werden 448 stukken Vogezen zandsteen gebouwd, maar velen verdwenen door nalatigheid of vernietiging. Die in Knœrsheim, beschermd sinds 1988, getuigt van dit verhaal.

Onder de Duitse annexatie (na 1870) werden deze banken als achterhaald beschouwd: in 1910 werd hun vorm bekritiseerd (geen behoefte aan bovenring, te lage bank) en werd hun onderhoud opgegeven. Hun redding begon in de jaren 1980 met inscripties naar de Historische Monumenten. Knœrsheim, gelegen op CD 68, blijft een zeldzaam overblijfsel van dit landelijke en keizerlijke erfgoed.

De Elzasse banken weerspiegelen een dubbele roeping: nut (repo van arbeiders) en symbolisch (viering van Napoleontische macht). Hun daling in de 20e eeuw illustreert de evolutie van de vervoerswijzen (verdwijning van de portage op de rug of op het hoofd) en de gedenkspanningen in verband met politieke veranderingen in de Elzas.

Externe links