Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Napoleoniaanse bank à Niedermodern dans le Bas-Rhin

Bas-Rhin

Napoleoniaanse bank

    D110
    67350 Niedermodern
Crédit photo : Rudolf Wild - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1811-1812
Eerste bouwgolf
1853-1854
Tweede golf (tweede rijk)
1870
Progressieve stopzetting
1988
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Napoleon's Bank (Vak 1 60): Inschrijving bij beschikking van 9 mei 1988

Kerncijfers

Adrien de Lezay-Marnésia - Prefect van de Nederrijn (1811) Initiator van de eerste rustbank.
Auguste-César West - Prefect van de Nederrijn (1853) Herstart de bouw onder Napoleon III.
Eugénie de Montijo - Keizerin, echtgenote van Napoleon III Inspirerende Tweede Rijkbanken.

Oorsprong en geschiedenis

De Napoleontische bankrestaurant van Niedermodern dateert uit het 3e kwart van de 19e eeuw en maakt deel uit van de Elzastraditie van de Nabele Bänk ("Napoleon banken"). Deze openbare monumenten, die in 1811-1812 verschenen onder de impuls van prefect Adrien van Lezay-Marnésia, herdachten de geboorte van de koning van Rome (zoon van Napoleon I). Dankzij hun gebruiksvriendelijk ontwerp konden boeren, vooral boeren die manden op hun hoofd droegen, hun lasten op de steenlint leggen en rusten in de schaduw van kalk of kastanjebomen. De banken werden vaak begeleid door zijterminals voor motorkap of ruiters.

In 1853-1854 vond een tweede bouwgolf plaats, geïnitieerd door de prefect Auguste-César West ter ere van keizerin Eugénie de Montijo, echtgenote van Napoleon III. In tegenstelling tot de eerste reeks werden deze banken gefinancierd door het departement Bas-Rhin in een economische context na de crisis (1846-1848). De Niedermoderne bank, hoewel zonder zichtbare vintage, komt overeen met dit "Tweede Rijk" model: samengesteld uit twee pilaren, een stoel en een achterwerk (vervangen later), werd het oorspronkelijk omringd door vier bomen om schaduw en rust te bieden.

De Elzasse banksteunen, een symbool van een tijd waarin wandelen en vracht centraal stonden, werden na 1870 geleidelijk verlaten. De Duitse annexatie van Elzas leidde tot hun vertrek: in 1906 werd het onderhoud ervan als achterhaald beschouwd, de bovenste plaat (voorbestemd voor de lasten) werd nutteloos door de komst van de wagens. Ondanks dit, sommige, zoals Niedermodern, werden bewaard en geclassificeerd als Historische Monumenten in de jaren tachtig, een unieke landelijke en keizerlijke erfgoed.

Vandaag de dag draagt deze bankrestaurant, gelegen langs CD 110 in Niedermodern, de sporen van de tijd: zijn huidige achterwerk, van een ander monument, is bedekt met graffiti. Het herinnert aan de vindingrijkheid van de 19e eeuwse openbare voorzieningen, die sociaal nut en politieke herdenking combineren, in een regio gekenmerkt door overgangen tussen rijken en naties.

Externe links