Bouw van gehucht 14 1er quart du XIXe siècle (≈ 1925)
Schuurtjes voor houthakkers.
1961
Permanente stopzetting van het gehucht
Permanente stopzetting van het gehucht 1961 (≈ 1961)
Einde van het traditionele bosleven.
20 juin 1986
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 20 juin 1986 (≈ 1986)
Officiële bescherming van het terrein op bestelling.
1990
Restauratie en opening van het ecomuseum
Restauratie en opening van het ecomuseum 1990 (≈ 1990)
Reconstructie door ADAVAL en NFB.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Bars van veertien (alle) (zaak B 84): boeking bij beschikking van 20 juni 1986
Kerncijfers
Bernard Clavel - Romantisch
Auteur van *Marie Bon Pain* (1980), geïnspireerd door houthakkers.
André Besson - Romantisch
Auteur van *Een meisje in het bos* (1987).
Oorsprong en geschiedenis
De hutten van gehucht 14 van het bos van Chaux vormen een voormalig bosgehucht, nu ecomuseum, gelegen in de Old Loye in de Jura. Deze site, die sinds 1986 als historisch monument wordt genoemd, herbouwt een tiental houten gebouwen uit de 1e kwart van de 19e eeuw, die het leven illustreren van de houthakkers die dit bos hebben geëxploiteerd, het grootste in Frankrijk na dat van Orleans. Deze gemeenschappen, georganiseerd in clearings, leveren hout en kolen aan lokale industrieën, zoals de glasfabriek van La Vieille-Loye of de Koninklijke Saline van Arc-et-Senans.
Aan het begin van de 19e eeuw, de Wateren en Bossen gegroepeerd tussen 450 en 600 houthakkers in vijftien gehuchtjes in het bos van Chaux. Deze arbeiders, gespecialiseerd in hout, kolen, zagerijen en ro-ro, speelden een sleutelrol in de regionale economie, de levering van gieterijen, smeden en tegels. Na de Tweede Wereldoorlog nam het bosleven af, en gehucht 14, het laatste overgebleven gehucht, werd in 1961 verlaten voordat het in 1990 werd hersteld door lokale verenigingen, de NFB en gemeenschappen.
De site dankt ook haar reputatie aan twee Jurassische romans: Marie Bon Pain (1980) van Bernard Clavel en Une fille dans la forêt (1987) van André Besson, die het leven van houthakkers oproept. Deze werken, in combinatie met de historische wederopbouw van het gehucht, maakte het een plaats van herinnering gewijd aan traditionele houthandel. Het ecomuseum toont verloren know-how, zoals steenkoolwinning of flotatie, maar herinnert aan het economische belang van het kalkbos, dat meer dan 20.000 hectare beslaat.
De bescherming van het gebied in 1986 heeft een uniek record van 19e-eeuwse boshabitat behouden. De houten constructies, typisch voor de opruimingen, weerspiegelen een sociale en professionele organisatie die nu weg is. Het gehucht 14, dicht bij het dorp La Vieille-Loye, biedt een reis door de tijd, die de verbinding tussen natuurlijke hulpbronnen en de industriële ontwikkeling van Bourgondië-Franche-Comté illustreert.
