Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De basiliek van Notre-Dame de Cléry-Saint-André is ontstaan door de ontdekking van een wonderbaarlijk beeld van de Maagd, dat pelgrims uit de dertiende eeuw aantrekt. Rond 1300 richtte Philip IV de Bel een collegiale kerk op, die in 1428 door de Engelsen werd verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog, waardoor alleen de vierkante klokkentoren stond. De reconstructie werd gestart in 1443 door Karel VII en Jean de Dunois, na de wens van Lodewijk XI, toen Dauphin, om de kerk te herbouwen als hij de slag van Dieppe won.

De bouw, geleid door meestermetselaars Pierre Chauvin en Pierre Le Page (1449 Lodewijk XI voegde relikwieën toe, waaronder St.Epine, en maakte van de kerk in 1467 een koninklijke kapel. De kapel van Sint Johannes, gebouwd door Simon Duval voor Jean de Dunois (1483), herbergt hun graven. In de 16e eeuw werden er twee kapellen toegevoegd, waaronder een zeshoekige handtekening van Jean des Roches, gekoppeld aan de bedevaart naar Santiago de Compostela.

De kerk werd een plaats van koninklijke begrafenis: Lodewijk XI en Charlotte de Savoie werden er begraven in 1483, hun bronzen graf vernietigd in 1562 door protestanten. De relikwieën van de soevereinen, gedeeltelijk bewaard gebleven, werden herontdekt in 1889. De basiliek werd in 1840 een historisch monument en werd in de 19e en 20e eeuw gerestaureerd, met name door Viollet-le-Duc. Het blijft een Marian pelgrimsplaats, die elke 8 september wordt gevierd.

De oorlogen van de religie (1562) en de Franse Revolutie (1792) hebben het gebouw ernstig beschadigd: het koninklijk graf werd gesmolten en de beenderen verspreid. In de 19e eeuw restaureerden François-Narcisse Pagot en Romagnesi een mausoleum, terwijl Eugene Viollet-le-Duc de kerk herstelde. In 1894 werd ze door paus Leo XIII verheven tot kleine basiliek. Opgravingen in 1873 onthulden het hart van Karel VIII, en recente werken (2002, 2009) behouden zijn gebeeldhouwde en architectonische erfgoed.

De basiliek combineert het Latijnse kruis, gotische gewelven en het Dardian dak. Het huisvest 43 16e eeuwse kraampjes, een preekstoel en doopvonten. De 13e eeuwse klokkentoren, het enige overblijfsel van het middeleeuwse gebouw, getuigt van zijn turbulente geschiedenis. Tegenwoordig is het een parochiekerk, afhankelijk van het bisdom Orléans en trekt de gelovigen voor haar jaarlijkse bedevaart en koninklijk erfgoed.

Externe links