Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-des-Miracles Basiliek van Mauriac, gelegen in het Cantal in Auvergne-Rhône-Alpes, is een meesterwerk van auvergnat Romaanse kunst. Gebouwd in de 11e en 12e eeuw, vervangt het een kapel gewijd aan Saint Théodechile, een legendarische figuur gekoppeld aan Clovis of Thierry I. De architectuur combineert soberheid van het koor en elegantie van de pilaren van het schip, met een gebroken wieg en gewelfde zijkanten. Het tympanum van het westelijke portaal, toegeschreven aan de Languedoc school, vertegenwoordigt de Ascentie van Christus, omringd door de Twaalf Apostelen en de Maagd, met een Latijnse inscriptie die hun opkomst naar de hemel oproept.

De geschiedenis van de basiliek combineert legendarische verhalen en historische feiten. Volgens de traditie stichtte Clovis' dochter of kleindochter Théodechile een klooster op deze site na een wonderbaarlijke verschijning van de Maagd die haar redde van een leeuwin. Het land van Mauriac werd naar verluidt door Basolus, graaf van Auvergne, aan de abdij van Saint-Pierre-le-Vif de Sens gegeven. Uit studies blijkt echter dat deze titels van donatie valse middeleeuwen zijn (IXe Xe eeuw), bedoeld om het bezit van land door de abdij te legitimeren. De huidige kerk, gebouwd in de 12e eeuw, bevat oudere elementen, zoals een 12e eeuwse dooptank, zeldzaam in Haute-Auvergne.

De basiliek werd een historisch monument in 1840, onderging grote veranderingen, waaronder de wederopbouw van de achthoekige klokkentoren in de 19e eeuw door architect Aymon Mallay, die het eerste voorbeeld van neo-Romeinse kunst in het Cantal markeerde. Het tympanum, beschadigd in 1574 door protestanten, en de 19e eeuw glas-in-lood ramen, waaronder een vertegenwoordiger van bisschop Jean-Paul-Marie Lyonnet, getuigen van haar rijke artistieke erfgoed. Gebouwd in een kleine basiliek in 1921 door paus Benedictus XV, blijft het een actieve plaats van aanbidding, met meer dan 500 jaarlijkse vieringen.

De architectuur van de basiliek wordt gekenmerkt door een Latijns kruisplan, een schip van vijf spanen, een overstromend transept, en een koor met hemicirculair apsis. De koepel op de stammen van het getransepte kruis, de gebeeldhouwde hoofdsteden (foliën, fantastische dieren), en de verschillende externe modillons illustreren de beheersing van de Romaanse ambachtslieden. Het westelijke portaal, omlijst met leeuwen en versierd met dierenriemborden, weerspiegelt Languedociaanse invloeden. De imposante afmetingen (35,80 m in lengte, 14,55 m in hoogte onder schip) maken het een groot gebouw van auvergnat religieus erfgoed.

Religieuze verstoringen markeerden haar geschiedenis, als de protestantse bezetting van Mauriac in 1574, herdacht door een jaarlijkse processie tot de 19e eeuw. De vertaling van Saint Mary's relikwieën in de 12e eeuw, georkestreerd door Ermengarde d'Apchon, versterkt zijn status als heilige plaats. De opeenvolgende restauraties, vooral na de revolutie (afbraak van de klokkentoren in 1793), behouden haar integriteit en passen het gebouw aan de moderne liturgische behoeften aan. Tegenwoordig combineert de basiliek historisch erfgoed en spiritueel leven, en trekt pelgrims en bezoekers aan met zijn uitzonderlijke tympanum en sfeer.

Externe links