Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Basiliek Notre-Dame du Folgoët, gelegen in de Finistère, is een Mariaans gotisch gebouw gebouwd vanaf het einde van de 14e eeuw op de site waar woonde Salaün ar Foll, een 13e eeuwse Bretonse kluizenaar vereerde voor zijn toewijding aan de Maagd. Zijn oorsprong dateert uit een gelofte van de hertog Johannes IV van Bretagne na zijn overwinning op Auray in 1365, hoewel de werken begonnen later, rond 1380, voordat onderbroken door de oorlog. De kerk, gewijd in 1419 en gewijd in 1423 door Johannes V, werd een collegiaal en in 1427 kreeg de titel van kleine basiliek, hoewel deze status niet duidelijk werd gedocumenteerd.

De architectuur van de basiliek onderscheidt zich door zijn asymmetrie, met een onvolledige transept en een gothic keranton jube, uniek in Bretagne, geïnspireerd door Engelse modellen zoals de kathedraal van Exeter. Het monument leed aan een brand in 1708, gedeeltelijk vernietigen van het schip, vervolgens bedekt met een houten paneel. In de 17e eeuw werd de zuidelijke toren, die nog niet af was, overreden door een ionische kolomvloer. De glas-in-loodramen, oorspronkelijk gemaakt door Allain Cap in de 17e eeuw, werden in de 19e eeuw vervangen door werken van Émile Hirsch, uitgevoerd door Loglet, Queynoux en Poutet workshops.

De basiliek is nauw verbonden met de Montfort-dynastie, met name Jean V, die een kerkkapel in het zuiden en een rijk versierde veranda toevoegt, die hun politieke en religieuze strategie weerspiegelt. De pelgrimstocht, die door de hertog en hertogin Anne van Bretagne wordt bevoorrecht, trekt tot op de dag van vandaag trouw aan, met tradities zoals de Pemp Sul (vijf Marian zondagen in mei) en de jaarlijkse vergeving van september. Gerangschikt als een historisch monument in 1840, het blijft een symbool van Bretonse religieuze erfgoed, het mengen van ducale geschiedenis, gotische kunst en populaire toewijding.

De site herbergt ook een cavalerie gebouwd door Kardinaal Alain de Coëtivy, evenals een canonial herenhuis (Doyenné) gebouwd dankzij het aanbod van Anne van Bretagne. De klokken, waaronder een fondue in 1560, en de glas-in-lood ramen vertellen de legende van Salaün ar Foll, versterken het heilige karakter. Ondanks de revolutionaire verwoestingen (gestempelde standbeelden en wapenschilden) hebben de 19e eeuwse restauraties zijn integriteit behouden, waardoor het een belangrijke getuige is van de gotische kunst in Bretagne en een pelgrimsplaats die nog in leven is.

De aanvankelijke ruimtelijke organisatie, gepland met dogische gewelven, wordt tijdens de bouw aangepast om een houten paneel, een typische keuze van Bretonse architectuur aan te nemen. De jube, een meesterwerk uit de 15e eeuw, ontsnapte nauwelijks aan een controversiële restauratie in 1840 dankzij de tussenkomst van beschermers zoals Miorcec de Kerdanet. Lokale materialen (keranton, Kernilis graniet) en Engelse invloeden (flamboyante motieven) onderstrepen de originaliteit. Vandaag de dag, de basiliek, geïntegreerd in de parochie van Notre-Dame-du-Folgoët-Abers-Côte des Légendes, blijft de gelovigen en liefhebbers van heilige kunst aantrekken.

Externe links