Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De basiliek van Saint-Thérèse-de-Lissieux, gelegen in Normandië, werd gebouwd ter ere van de heilige Thérèse van het kind Jezus kort na de heiligverklaring in 1925. Geïnspireerd door het Heilig Hart van Montmartre, werd dit neo-Byzantijnse monument ontworpen om tegemoet te komen aan de toenemende toestroom van pelgrims, die de capaciteiten van de lokale Karmel overschrijden. De bouw, begonnen in 1929 onder leiding van de architecten Louis-Marie en Louis-Stanislas Corvolutioner, werd voltooid in 1954, na onderbrekingen als gevolg van de Tweede Wereldoorlog.

Het eerste project, geleid door bisschop Lemonnier en Octave Germain, ontmoette lokale weerstand voordat hij de steun kreeg van paus Pius XI, die een gebouw wilde "zeer groot, zeer mooi en zo snel mogelijk." De basiliek werd in 1937 geheel gefinancierd door internationale schenkingen en werd in 1954 gewijd door paus Pius XII. De imposante architectuur (104 m lang, 97 m koepel) en het interieur rijk aan mozaïeken en glas-in-lood maakt het tot een meesterwerk van de 20e eeuw religieus erfgoed.

In 2011 werd een historisch monument gebouwd, in de basiliek een crypte ingericht met knikkers en mozaïeken, een onvoltooide campanile (1975), en 18 altaren aangeboden door naties ter ere van Saint Thérèse. Zijn naar buiten gerichte kruispad en relikwieën, waaronder die van de ouders van de Heiligen (Louis en Zélie Martin, heilig verklaard in 2015), versterken zijn status als een hoge geestelijke plaats. Tegenwoordig symboliseert het zowel Mariaanse toewijding als moderne heilige kunst.

De interieurmozaïeken, gemaakt door Pierre Gaudin, illustreren de bijbelse scènes en de Zaligsprekingen, terwijl de glas-in-lood- en beeldhouwwerken (zoals die van Robert Coin) het leven van Thérèse vieren. De campanile, verminderd tot 55 m vanwege gebrek aan fondsen, herbergt een beiaard van 51 klokken aangeboden door België en Nederland. De basiliek, genoemd "Twaalfde eeuwerfgoed," blijft een architectonische getuigenis van het geloof en uitzonderlijk vakmanschap.

Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de uitdagingen van zijn constructie: vertraagd door de oorlog, gespaard door de bombardementen van 1944 dankzij zijn buitenpostpositie, die vervolgens in de jaren 1950 werd hersteld. De orgels, geïnstalleerd na de oorlog, en de kapel van Aanbidding (2000) voltooien dit ensemble, terwijl postzegels, films en uitzendingen (zoals Geheimen van de Geschiedenis in 2019) zijn culturele faam bestendigen.

Externe links