Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De basiliek van Saint-Nicolas-de-Port, gelegen in het departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est, is een gothic gebouw gebouwd tussen 1481 en 1560. Het werd bevolen door René II, hertog van Lotharingen, om zijn overwinning te vieren tegen Karel de Témeraire in de Slag bij Nancy in 1477, wat het behoud van de onafhankelijkheid van Lorrain markeert. Dit monument symboliseert ook de toewijding aan Sint Nicolaas, waaronder een falange gestolen uit Bari in de 11e eeuw door een Lorrain ridder, Aubert de Varangéville, trok pelgrims uit de middeleeuwen.

De plaats werd een plaats van grote pelgrimstocht na het wonder toegeschreven aan Sint Nicolaas in 1240: de miraculeuze bevrijding van de ridder Cunon de Linange, gevangen tijdens de zesde kruistocht, wiens kettingen, bewaard in een relikwie, viel tijdens zijn gebed voor de kerk. In de 15e eeuw koos René II Saint-Nicolas-de-Port, vervolgens economisch centrum van het hertogdom, om een monumentale basiliek te bouwen, gefinancierd door de hertogen, kooplieden en pelgrims. De glas-in-lood ramen, fresco's en donoren (zoals de stad Straatsburg of de bisschop van Verdun) getuigen van zijn Europese invloed.

De constructie, geleid door architect Michel en meesterglasmaker Valentin Bousch, overspannen 60 jaar met een zeldzame stilistische homogeniteit. Het gebouw, ingehuldigd in 1544, werd in 1635 in brand gestoken tijdens de Dertigjarige Oorlog, verwoestte dak en glas-in-lood, maar onthulde middeleeuwse muurschilderingen onder een badigeon. Lokale legendes, zoals die van de pilaar "die huilt" voor oorlogen, verrijkten zijn mysterie. Gerestaureerd in de 17e eeuw dan na 1940 dankzij een Amerikaanse erfenis, werd de basiliek geclassificeerd als een historisch monument in 1840.

Zijn schat, bestaande uit koninklijke en heroïsche gaven (zoals het zilveren schip van Lodewijk IX of de relikwiearm van René II), werd gedeeltelijk gesmolten tijdens de oorlogen en de revolutie. In de 19e eeuw werden stukken gered door parochianen, waaronder een 17e-eeuwse religieuze buste en een 18e-eeuwse montrance. Het huidige orgel, herbouwd in 1994 met 3.673 pijpen, en de 18 klokken (waaronder een 5 ton hommel) benadrukken zijn muzikale en liturgische rol.

De architectuur combineert champenoise invloeden (doorgang aan de voet van de ramen) en lorraine (ontbreken van een wandeling). De eigenaardigheden zijn onder meer een gedraaide kolom die een defect van de vertikaliteit maskeert, een as die 6 graden afbuigt om zich aan het terrein aan te passen, en zes commerciële lodges onder de noordelijke kapellen. De basiliek, gewijde minderjarige in 1950, blijft een Lorrain identiteitssymbool, gekoppeld aan figuren als Johannes van Joinville of de Heilige Barbe Acarie, die een visioen van Sint Teresa van Avila in 1602 had.

Externe links