Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint Martin de Tours Basiliek is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen 1886 en 1902 door architect Victor Laloux in neo-Byzantijnse stijl. Het vervangt de voormalige collegiaal Saint-Martin, voornamelijk gedateerd uit de 11e eeuw, die werd vernield tijdens de Franse Revolutie, omgezet in een stal in 1793, vervolgens afgebroken na de ineenstorting van de kluizen in 1797. Slechts twee torens, de Karel de Grote toren en de kloktoren, werden bewaard en geclassificeerd als historische monumenten in 1840. De nieuwe basiliek, ingehuldigd in 1890, huizen in zijn crypte het graf van Saint Martin de Tours, een grote bedevaartsplaats sinds de vijfde eeuw.

De eerste basiliek, gebouwd in 470 door bisschop Perpet de Tours, was een imposant gebouw van 160 meter lang ingericht met 120 kolommen en 52 ramen. Het werd een spiritueel en politiek centrum en verwelkomde Clovis I in 508 na zijn overwinning in Voillé. De basiliek heeft door de eeuwen heen verschillende branden (853, 903, 994) en reconstructies ondergaan, met name in de 11e eeuw met de toevoeging van kluizen op dwarsmuren van kernkoppen. Het was een sleutelplaats op de weg naar Santiago de Compostela en een symbool van de koninklijke macht, met de koningen van Frankrijk die de eretitel van de canon van Saint-Martin tot 1789.

Het huidige gebouw, bescheidener dan zijn voorganger, werd gewijd basiliek in 1925. Het bevat opmerkelijke artistieke elementen, zoals een monumentale standbeeld van Sint Martin in brons, gemaakt door Jean-Baptiste Hugues in 1875 en gerestaureerd in 2016. De basiliek bewaart ook archeologische overblijfselen, waaronder funderingen van de Romaanse basiliek en een crypte met fresco's en relikwieën. Zijn orgel, dat dateert uit 1843 en meerdere malen gerestaureerd, evenals zijn muurschilderingen uitgevoerd door Pierre Fritel en Adrien Lavieille, maken het tot een plek rijk aan artistiek en historisch erfgoed.

De Karel de Grote toren, gedeeltelijk ingestort in 1928 en gerestaureerd in 1963, evenals de Kloktoren, zijn de laatste zichtbare getuigenissen van de middeleeuwse universiteit. Archeologische opgravingen uitgevoerd in de jaren zeventig bleek dat de romaanse basiliek werd begraven onder bijna drie meter land, en dat de funderingen nog gedeeltelijk bewaard onder de huidige straten. De basiliek blijft een plek van herinnering, met een gedenkplaat gepland in 2025 voor slachtoffers van seksueel geweld in de kerk.

Saint Martin de Tours, bisschop in de vierde eeuw, werd begraven in 397 op een christelijk kerkhof buiten de stad. Zijn graf werd al snel een plaats van toewijding, het aantrekken van pelgrims uit heel Gallië. Bisschop Brice de Tours bouwde een eerste houten kapel in 437, vervangen door de basiliek van Perpet in 470. Dit heiligdom, met een religieuze gemeenschap die laus perennis beoefent, was een model voor middeleeuwse kerken en een symbool van de christenisering van Frankrijk.

De huidige basiliek bestendigt dit spirituele en historische erfgoed. Het wordt beheerd door de gemeente Tours en is deels geclassificeerd als historische monumenten. De koepel, crypte en decoratieve elementen maken het tot een opmerkelijk voorbeeld van de 19e-eeuwse religieuze architectuur, terwijl het bijna zestien eeuwen christelijke geschiedenis in Touraine eert.

Externe links