Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Basiliek Notre-Dame-de-l'Assumption van La Guerche-de-Bretagne, gelegen in de oude stad gesloten met dezelfde naam, is een gotisch gebouw van de dertiende, veertiende en zestiende eeuw, gerestaureerd en uitgebreid in de negentiende eeuw. Lokale bedevaartsreservaat, het hangt af van het aartsbisdom Rennes. Zijn geschiedenis dateert uit de 10e eeuw met getuigenis Marian toewijding, hoewel het huidige beeld van de Maagd, hol en polychroom, dateert uit de 17e eeuw. Dit uit een boomstam gesneden standbeeld werd in 1937 gekroond door de aartsbisschop van Rennes, bisschop René-Pierre Mignen, onder voorzitterschap van kardinaal Suhard.

De eerste schriftelijke vermelding van een kapel gewijd aan Notre-Dame op La Guerche dateert uit 1152, maar een cult gebouw bestond waarschijnlijk al in de 10e eeuw. De lokale heren schonken het aan Saint-Melaine Abbey in Rennes voor Guillaume II in 1206 een collegiaal college stichtte. De parochie van La Guerche werd officieel opgericht alleen tijdens de Franse Revolutie, haar gebied voorheen afhankelijk van Ran. De kerk werd een kleine basiliek in 1951, na haar classificatie als historisch monument in 1913.

De architectuur van de basiliek combineert romaanse, gotische en neogotische elementen. De 75-meter pijl, geïnspireerd door Cornouaillais modellen, werd toegevoegd door architect Arthur Regnault tussen 1869 en 1873. Het Normandisch geïnspireerde koor dateert uit de 13e-14e eeuw, terwijl het schip, herbouwd in de 16e eeuw, beschikt over een gelampte kluis versierd met zandstenen. De vensters van de 15e-17e eeuw, geclassificeerd in 1907, behoren tot de meest opmerkelijke in Ille-et-Vilaine, ondanks de degradaties geleden tijdens de oorlogen van de religie.

De kraampjes van het koor, gekerfd tussen 1505 en 1527, illustreren bijbelse scènes en hoofdzonden, met Renaissance motieven. Het orgel, gebouwd door Debierre in 1888/1989 en ingehuldigd door Camille Saint-Saëns, is sinds 2005 geclassificeerd. Andere opmerkelijke werken zijn een 13e-eeuwse gissant en een 16e-eeuwse Maagd van Barmhartigheid (diefstal). De basiliek bewaart ook sporen van zijn castrale verleden, zoals een Romaanse toren met sterke treiteren.

Het college, bediend door kanunniken tot 1791 werd een parochiekerk na de revolutie. Zijn status als kleine basiliek, toegekend door Pius XII, wordt gesymboliseerd door een shadowllino en een klok in het koor. De site, gekoppeld aan Vitré's familie en vervolgens aan de hertogen van Brissac, weerspiegelt de politieke en religieuze geschiedenis van Bretagne, tussen Norman invloeden en Bretonse identiteit claims.

De 19e-eeuwse restauraties, uitgevoerd door architecten Nugues en Regnault, markeerden het gebouw met een neo-gotische voetafdruk, met behoud van middeleeuwse elementen zoals glas-in-lood ramen of de boog over kernkop kruisen. De bedevaart, gecentreerd op het standbeeld van Notre-Dame, blijft een levend element van de lokale traditie, getuigend van de culturele continuïteit sinds de Middeleeuwen.

Externe links