Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-du-Roncier basiliek in Josselin, Bretagne, is ontstaan in een legende uit de negende eeuw: in 808, ontdekt een boer een beeld van de Maagd in een struik van doornen aan de rand van de Oust. Ondanks zijn pogingen het te verplaatsen, het standbeeld opnieuw systematisch in de munker, leidt tot de bouw van een kapel, de kern van de toekomstige stad Josselin. Een valk, opgehangen in het gebouw, en doornen ingebed in de gevel, symboliseren dit mirakel. Wonderbaarlijke genezingen, waaronder die van de "Blaffers van Josselin," werden aan hen toegeschreven in de middeleeuwen.

De huidige kerk werd in de late 12e eeuw na de vernietiging van Josselin in 1168 herbouwd door Hendrik II van Engeland. Alleen het koor behoudt romaanse resten. In de 13e eeuw werd het koor en de kluis van de transept, een zeldzaam werk in het middeleeuwse Bretagne gereserveerd voor de grote heiligdommen, vergroot. In de 14e eeuw maakten Olivier V de Clisson en Marguerite de Rohan van de zuidelijke absidiole een privékapel. Tussen 1461 en 1491, onder impuls van de heren van Rohan (Johannes II, Alain IX), werden het schip en de onderkant gebouwd, gevolgd door een vierkante toren naar het noorden, gedeeltelijk ingestort in 1705.

De basiliek onderging grote veranderingen in de 19e tot 20e eeuw. In 1891 gaf paus Leo XIII hem de titel van kleine basiliek. De architecten Lafargue (Blésois), Liibaudière en Ménard (Nantais) leidden vervolgens grote werken: renovatie van de kapellen (met inbegrip van die van Saint Marguerite, gewijd in 1890), vervanging van de geruïneerde gewelven door vals gips gewelven, en bouw van een nieuwe toren-clocher voltooid in 1949. De pijl, gebouwd volgens de plannen van René Ménard, kroont het gebouw na een halve eeuw onderbreking.

Interieurmeubilair en decor weerspiegelen deze samengestelde geschiedenis. De zuidelijke veranda, geïnspireerd door de Renaissance (16de eeuw), beschikt over motieven uit de Basiliek van Guingamp. De glas-in-loodramen, de romaanse hoofdsteden en de 15e-eeuwse zwembaden (in 1927) getuigen van opeenvolgende fasen. De basiliek, genoemd als historisch monument in 2020, blijft een actieve bedevaartsplaats, gekenmerkt door tradities zoals de vergeving van aboyous vrouwen, waar processie en zegeningen een middeleeuws erfgoed bestendigen.

De legende en wonderen geassocieerd met Notre-Dame-du-Roncier genezingen, bescherming tegen vlammen (een fragment van het oorspronkelijke standbeeld, verbrand tijdens de revolutie, wordt bewaard in een relikwie) vervalst zijn identiteit. Tot de 19e eeuw werd een macabere dans gehouden in de noordelijke kapel, en de "jongensmeisjes," vrouwen met aanvallen, kwamen daar genezing zoeken. Vandaag brengt vergeving gekozen lokalen, bisschoppen en afstammelingen van de Rohan samen, waarbij het verband tussen religieus erfgoed en seigneuriale herinnering wordt benadrukt.

Externe links