Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Basiliek Saint-Epvre de Nancy, gelegen in de plaats Saint-Epvre in de oude stad, is de derde kerk gebouwd op deze site sinds de oprichting van de parochie in 1080 door Hertog Thierry II van Lotharingen. Opgedragen aan Saint Evre (of Epvre), bisschop van Toul wiens relikwieën er bewaard zijn gebleven, vervangt het een flamboyant gotisch gebouw uit de 15e eeuw dat ook diende als wachttoren. De middeleeuwse klokkentoren, het hoogste punt van de stad, werd voor een tijd opgenomen in het wederopbouwproject voordat ze in 1867 werd afgebroken.

De 19e eeuwse wederopbouw was het onderwerp van een controversiële wedstrijd in 1862, officieel gewonnen door Leopold Gigout, maar wiens project werd afgewezen ten gunste van Prosper Morey, gekozen door Baron Henri Buquet. Morey, beschuldigd van plagiaat door Gigout voor zijn gevel geïnspireerd door de basiliek van Notre-Dame de Bonsecours in Rouen, verdedigde een neo-gotische stijl "radierende" symboliserend het Latijnse kruis en de Triniteit. De eerste steen werd gelegd in 1864, en het gebouw, gefinancierd door schenkingen waaronder die van Francis Joseph I van Oostenrijk en Napoleon III, werd gewijd in 1871.

De kerk werd in 1874 door Pius IX op de rang van kleine basiliek verheven en werd beschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog (bommen van 1914 die dak en glas-in-loodramen verwoestten). De 82 ramen, gemaakt door de Weense werkplaats C. Geyling tussen 1867 en 1877, werden na 1918 gedeeltelijk gerestaureerd door Jacques Gruber. Het meubilair, met inbegrip van een meesteraltaar gesneden door Théophile Klem en orgels van Joseph Merklin (geschilderd door Anton Bruckner), weerspiegelt Franse, Duitse en Oostenrijkse invloeden. In 1999 werd de basiliek een historisch monument, een religieus en architectonisch symbool van Lotharingen.

Pre-constructie opgravingen onthulden Hebreeuwse grafstenen en bustes van Adam en Eva, toegekend aan het Lorrain Museum. Prosper Morey regisseerde het nieuwe gebouw noordwaarts, brak met de oost-west traditie, en nam liturgische symbolen (pijl voor pauselijk gezag, toren voor spiritualiteit). De basiliek, toevertrouwd aan het Oratorium van Saint Philippe Néri in 1996, verwelkomde in 2012 het huwelijk van aartshertog Christophe de Habsburg-Lorraine, met de nadruk op de banden met de geschiedenis van Lotharingen en Imperial.

De polemieken rond de wedstrijd van 1862 verzetten zich tegen twee lokale architectonische samenlevingen, terwijl archeologische ontdekkingen en prinselijke geschenken (zoals de groene bestrating van Via Appia aangeboden door Pius IX) zijn erfgoed verrijkte. Tegenwoordig combineert de basiliek middeleeuws erfgoed, neogotisch erfgoed en herinneringen aan moderne conflicten, die de veerkracht van een plaats van aanbidding in het hart van Nancy belichamen.

Externe links