Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Sernijnse basiliek van Toulouse, gebouwd aan het einde van de 11e eeuw, is een van de grootste Romaanse kerken in Europa. Het werd gebouwd om de relikwieën van Saint Saturnin (of Sernin), de eerste bisschop en martelaar van Toulouse in de derde eeuw te huisvesten. Volgens de traditie werd zijn lichaam, ontdekt in de vierde eeuw door bisschop Hilaire, een voorwerp van verering, het aantrekken van pelgrims uit de middeleeuwen. Het primitieve heiligdom, uitgebreid in de 5e eeuw onder de bisschoppen Silve en Exupère, werd vervangen door de huidige basiliek, waarvan de bouw werd gebouwd over meer dan een eeuw, vanaf 1070.

De basiliek was een machtskwestie tussen de kanonnen van Saint-Sernin, de bisschop van Toulouse en de plaatselijke graaf. In 1083 probeerde bisschop Isarn, gesteund door graaf Guilhem IV, de abdij te veroveren, maar paus Gregorius VII herstelde de rechten van de canons. In 1096 door paus Urbanus II gewijd, werd het een centrale plaats voor pelgrims van Compostela, dankzij zijn plan aangepast aan de stromen van gelovigen. De architectuur, met een doorlopende en stralende kapellen, maakte het een model voor bedevaartskerken.

In de 12e eeuw werd het schip voltooid, en muurschilderingen, zoals de Opstandingscyclus, versierde de muren. De basiliek verzamelde rijkdom dankzij de donaties van pelgrims en Tulousans, die een belangrijke economische en politieke speler werden. Na de revolutie verloor het een deel van zijn abdijgebouwen, die tussen 1804 en 1808 werden verwoest om een openbaar plein te creëren. In 1840 werd het monument gerestaureerd in de 19e eeuw door Eugène Viollet-le-Duc, die bepaalde structuren veranderde, voordat werken van "derestauratie" in de 20e eeuw om zijn middeleeuwse aspect te herwinnen.

Saint-Sernin herbergt 128 relikwieën, waaronder die van zes apostelen, waardoor het de tweede kerk ter wereld is in aantal relikwieën na het Vaticaan. De achthoekige klokkentoren, 65 meter hoog, domineert Toulouse en herbergt een beiaard van 18 klokken. Het interieur, gekenmerkt door romaanse hoofdsteden en fresco's van de twaalfde eeuw, behoudt ook sporen van religieuze conflicten, zoals defensieve galerieën toegevoegd tijdens de oorlogen van de religie. Vandaag de dag blijft de basiliek een actieve plaats van eredienst, een podium voor pelgrims van Compostela en een grote culturele site, waar concerten en tentoonstellingen worden georganiseerd.

Het symfonische orgel, gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll in 1889, is een van de meest opmerkelijke in Frankrijk, met 54 wedstrijden en 3.458 pijpen. De basiliek, die sinds 1998 een UNESCO Werelderfgoed is, trekt jaarlijks honderdduizenden bezoekers. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke en artistieke omwentelingen van Toulouse, van oudheid tot hedendaagse tijden.

Toekomst

De Basiliek Saint-Sernin is een van de 71 monumenten en sinds 1998 zijn 7 delen van paden ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op de weg naar Via Tolosana of "Toulousaine Way" die door Toulouse gaat, vandaar zijn naam, maar het startpunt is bij Arles vanwaar zijn andere naam van weg naar Arles (via Arelatensis).

Externe links