Bouw van een stroomgebied 1864-1868 (≈ 1866)
Gemaakt van gesneden steen.
XXe siècle (vers 1964-1968)
Concrete uitbreiding
Concrete uitbreiding XXe siècle (vers 1964-1968) (≈ 1966)
Uitbreiding voor moderne schepen.
21 août 2015
Historisch monument
Historisch monument 21 août 2015 (≈ 2015)
Gedeeltelijke bescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Basin of refit: het bekken van refit en kanonnen (het gedeelte van steen en beton, evenals de kanonnen in de grond rond het bekken, de musoirs); mobiele elementen zijn uitgesloten: bootgate, palanen, cabestans, evenals de kapitein (cad. AR 155-237; AP 1287-2134): inschrijving bij bestelling van 21 augustus 2015
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Fort-de-France refit bekken werd gebouwd tussen 1864 en 1868, als onderdeel van een uitgebreid havenontwikkelingsprogramma geïnspireerd op soortgelijke prestaties in Toulon (1854), Lorient (1854), Cherbourg (1858) en Rochefort (1853-1861). Dit project maakte deel uit van een modernisering van de Franse marine-infrastructuur, met een ontwerp aangepast aan de militaire en commerciële behoeften van die tijd. Het oorspronkelijke deel, gemaakt van steen, werd een eeuw later voltooid met een betonnen uitbreiding, waardoor grotere schepen, zoals 12 000 ton vrachtschepen of 20.000 ton tankschepen, konden worden ondergebracht.
De 19e-eeuwse kapiteinswinkel is een zeldzaam voorbeeld van nog bewaard gebleven houtkoloniale architectuur. Het illustreert de administratieve werking van de haven in een tijd waarin Martinique een strategische rol speelde in de trans-Atlantische maritieme handel. De kanonnen die rond het bekken, gemarkeerd in de grond, ook herinneren aan zijn aanvankelijke verdediging gebruik, hoewel deze bewegende elementen (zoals de deurboot of cabestans) zijn niet beschermd als historische monumenten.
Gerangschikt in opdracht van 21 augustus 2015 omvat het refit-bekken in zijn bescherming het bekken zelf, de muilkorven en de kanonnen, maar exclusief mobiele apparatuur. Deze site blijft een belangrijke getuigenis van de Franse haventechniek van de 19e en 20e eeuw, waarbij koloniaal erfgoed en moderne aanpassingen worden gemengd.
