Einde gebruik 1939 (≈ 1939)
Vorig jaar van uitbuiting door dorpelingen.
4e quart XIXe siècle
Bouwnijverheid
Bouwnijverheid 4e quart XIXe siècle (≈ 1987)
Community Hangar met geïntegreerd hydraulisch gaspedaal.
17 mars 2003
Registratie MH
Registratie MH 17 mars 2003 (≈ 2003)
Totale bescherming van het gebouw en de mechanismen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het gehele gebouw, inclusief het gehele hydraulische mechanisme en de dorsmachine zelf (zie vak II). A 1308): inschrijving bij beschikking van 17 maart 2003
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De hydraulische drummer Audressein is een agrarische constructie gelegen in het departement Ariège, in de regio Occitanie. Dit privégebouw dateert uit het laatste kwart van de 19e eeuw en is ontworpen voor gemeenschapsgebruik, met een drummer die wordt bediend door een bladwiel. Het maakte deel uit van een landelijk complex, waaronder een washuis en een molen, dat de semi-collectieve organisatie van landbouwwerk en lokale vindingrijkheid typerend voor die tijd illustreert. De dorpelingen gebruikten het tot 1939, wat bijna een halve eeuw activiteit markeert.
Het monument, sinds 17 maart 2003 als historische monumenten geregistreerd, omvat het gehele gebouw, het hydraulische mechanisme en de dorsmachine. De restauratie, ondersteund door prijzen zoals de Waterstichting of de Banque Populaire, heeft dit symbolische erfgoed behouden. Vandaag de dag worden er af en toe tentoonstellingen en animaties gehouden, waarbij de landbouwgeschiedenis en haar rol in het collectieve geheugen van de Couserans worden gewaardeerd.
Architectureel weerspiegelt deze hangar een internationale uitvindingscapaciteit die wijdverspreid is in de 19e eeuw, waar plattelandsgemeenschappen beschikbare technologieën (zoals hydraulica) aan hun behoeften hebben aangepast. De integratie ervan in een netwerk van landelijke voorzieningen, wash, molen, onderstreept ook een logica van optimalisatie van natuurlijke en menselijke hulpbronnen, kenmerkend voor de Arische Pyreneeën van die tijd.