Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Medes batterij is een militaire vesting gelegen op het eiland Porquerolles, afhankelijk van de stad Hyères (Var). In 1757 begon de bouw in 1794 na de evacuatie van Toulon door de Engelsen, als onderdeel van een versterking van de mediterrane kustverdediging. De oorspronkelijke structuur, bestaande uit een metselwerk en een curate, werd in de 19e eeuw voltooid door een proefkazerne en een poederwinkel.

Onder Napoleon I werd in 1810 een uitgebreid fortificatieprogramma gelanceerd om de kusten te beveiligen. De batterij van de Medes, die in 1811, werd herbouwd, werd echter tussen 1815 en 1841 op stand-by gezet. Vanaf 1847 transformeerden grote werken de site: een twee verdiepingen tellende gewelfde barakken en een toren werden toegevoegd, zoals aanbevolen door de Coastal Defence Commission. Het geheel werd in 1884 vrijgegeven, maar bleef behouden als monitorpost voor maritieme dammen.

Architectonisch gezien onderscheidt de batterij zich door zijn vaste behuizing, een bastionnet aan de grondzijde en een versterkte ingang voorafgegaan door een brug. De afstandhouder, ontworpen om stoelen te weerstaan, bestaat uit vier gebogen baaien in een wieg en twee eindruimten. De site, eigendom van de staat, werd op 20 januari 1989 opgenomen als een historisch monument, waaruit zijn sleutelrol in het verdedigingssysteem van de Hyères en Toulon rade blijkt.

De Medes batterij illustreert de evolutie van de kust militaire strategieën, van een eenvoudige artillerie positie in de 18e eeuw tot een geïntegreerde structuur in een modern defensie netwerk in de 19e eeuw. De geleidelijke stopzetting na 1884 weerspiegelt technologische veranderingen (kras artillerie, slagschepen) waardoor traditionele forten verouderd zijn. Vandaag de dag blijft het een symbolisch overblijfsel van het militaire erfgoed van de Middellandse Zee.

Externe links