Sainte-Marthe Battery

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Marthe batterij is een oude militaire batterij gebouwd tussen 1685 en 1693 op de Morne d'Orange in Saint-Pierre, Martinique. Het is een integraal onderdeel van het verdedigingssysteem van de stad, ontworpen om de haven en de Franse schepen die langs de kust bevochtigen te beschermen. De strategische ligging, ten zuiden van de stad, aangevuld met de verdedigingen gevormd door de Saint-Louis batterij in het noorden, het Fort Saint-Pierre in het centrum, en de Saint-Charles batterij in het zuiden.

De batterij werd genoemd ter ere van Antoine-André de Sainte-Marthe de Lalande, gouverneur van Martinique van 1670 tot 1679. Het hield zijn oorspronkelijke plan tot de uitbarsting van Pelee Mountain in 1902, die een keerpunt in zijn geschiedenis markeerde. Zijn overblijfselen omvatten een rechthoekig gewelfd poedervat gebouwd na 1864, evenals overblijfselen van bijkomende gebouwen zoals een wachthuis, een keuken en een materiaalwinkel.

De site omvat ook een rechthoekig bekken, aangedreven door een kanaal gebouwd in 1821, die de hydraulische regelingen van de tijd weerspiegelt. De Sainte-Marthe batterij werd gedeeltelijk bewaard, met zijn bodem, kelder en zichtbare resten opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1991. Het illustreert de evolutie van kustfortificaties in Martinique, van 17e eeuwse strandbatterijen tot latere aanpassingen.

Zijn historische rol wordt benadrukt door bronnen als Jean-Baptiste Du Tertre, die in zijn Algemene Geschiedenis van West-Indië (17de eeuw) de noodzaak noemt om de Morne d'Orange te versterken om Franse schepen te beschermen tegen Engelse aanvallen, zoals in de marineslag van 1667. De batterij belichaamt aldus een militair erfgoed gekoppeld aan zowel koloniale verdediging als natuurlijke gevaren, zoals de uitbarsting van 1902.

Externe links