Bouw van het herenhuis 1765 (≈ 1765)
Uitgegeven door de markies van Bazillac
13 mars 1997
Eerste MH-bescherming
Eerste MH-bescherming 13 mars 1997 (≈ 1997)
Registratie van het herenhuis en de bijlagen
2 août 2000
Tweede MH-bescherming
Tweede MH-bescherming 2 août 2000 (≈ 2000)
Uitbreiding tot gemeenschappelijke tuinen en tuinen
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Manoir, met inbegrip van de bijlagen (Box B 284): inschrijving bij beschikking van 13 maart 1997 - Gemeenten, tuin, poort, muur, grote oprit en hydraulisch systeem (AC 47-49, 53, 54): inschrijving bij beschikking van 2 augustus 2000
Kerncijfers
Marquis de Bazillac - Verdachte sponsor
Waarschijnlijke fabrikant in 1765
Oorsprong en geschiedenis
Het Bazet herenhuis, gelegen in het gelijknamige dorp in Occitanie, is een aristocratische residentie gebouwd in de tweede helft van de achttiende eeuw. De architectuur weerspiegelt de verfijning van de Louis XV stijl, met name door zijn gesneden houtwerk, zijn oprijtrap en een Campan marmeren fontein die de eetkamer siert. Deze interieur decoratieve elementen getuigen van de luxe en vakmanschap van het tijdperk, typisch voor provinciale adellijke woningen.
Het pand is georganiseerd rond een omheinde tuin, gestructureerd door een grote oprit en uitgerust met een centrale put. Landelijke gebouwen, waarschijnlijk gewijd aan voedsel- of landbouwfuncties, completeren het geheel, benadrukken het residentiële en functionele karakter van het landgoed. Het hydraulische systeem, dat nog steeds aanwezig is, suggereert een verfijnd beheer van de watervoorraden, essentieel voor een thuis van deze positie in de moderne tijd.
Aan de markies de Bazillac toegewezen is de bouw van het herenhuis gedateerd 1765 volgens de beschikbare bronnen. De site is het onderwerp geweest van opeenvolgende beschermingen onder de historische monumenten: het landhuis en de bijlagen werden geregistreerd bij decreet van 13 maart 1997, gevolgd door gemeenten, tuin, poort en hydraulisch systeem in 2000. Deze maatregelen benadrukken de erfgoedwaarde van het geheel, zowel voor de architectuur als voor de landschapsarchitectuur.