Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het begrafenismonument van de familie Daloz, gelegen op avenue 5 van de gemeentelijke begraafplaats van Lons-le-Saunier (Jura), werd opgericht na de aankoop van een eeuwigdurende concessie door François Alexis Daloz in 1869. Deze begraafplaats, geopend in 1842 en uitgebreid tot 6 hectare, herbergt vele 19e-eeuwse begrafenis gebouwen, waarvan sommige zijn geclassificeerd als Daloz. De kapel, in neo-Romeinse stijl met neo-Byzantijnse invloeden, wordt gekenmerkt door een gewelfde edicle, twee bogen op gevelzuilen, en symbolische sculpturen (couette en uil op pingels). Zijn smeedijzeren roosters en architectuur maken het een opmerkelijk voorbeeld van de burgerlijke begrafeniskunst van die tijd.

De Daloz graftombe maakt deel uit van een reeks begrafenissen van lokale notabelen, die het sociale en economische belang van deze families in Lons-le-Saunier weerspiegelen. De begraafplaats, op een zachte helling met terrassen, behoudt een stilistische diversiteit die neoclassicisme (Lelièvre Chapel), gotiek (Dayce Tomb) en militaire monumenten (Obelisk van de Chief of Squadron Boudier) combineert. Het monument van Daloz, dat in 2013 een historisch monument werd, illustreert ook de evolutie van de begrafenispraktijken in de 19e eeuw, waar architectonische ostentatie werd gebruikt om sociale status te tonen.

De lokale historische context wordt gekenmerkt door een welvarende bourgeoisie, actief in de handel, ambachten (zoals de beeldhouwer Bourgeois, wiens graf is ook geclassificeerd), en administratie. Begraafplaatsen worden plaatsen van collectief geheugen, het combineren van eerbetoon aan civiele en militaire elites. De recente restauratie van het militaire plein (108 graven) en het behoud van begrafenisgebouwen benadrukken de erfgoedwaarde van de site, vandaag een plaats van wandelen en meditatie.

De inscriptie van het Daloz monument in 2013 maakt deel uit van een beleid om het Frankische begrafenis erfgoed te beschermen, waarbij de artistieke en historische kwaliteit van deze gebouwen wordt erkend. De kapel, die eigendom is van de gemeente, is toegankelijk voor het publiek, hoewel de exacte locatie (plaats 5, graf 48) is gedocumenteerd in de archieven van de Merimée basis. Zijn decor, het combineren van dierlijke symboliek en middeleeuwse architectonische referenties, maakt het een unieke getuigenis van de eclectische smaak van de tijd.

Externe links