Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Israëlische begraafplaats in Belfort werd in 1811 geopend in een postrevolutionaire en Napoleontische context waar de lokale Joodse gemeenschap was gestructureerd. Land werd tussen 1793 en 1822 verworven om deze begraafplaats te vestigen, die na de oorlog van 1870 werd uitgebreid om haar huidige gebied vóór de Eerste Wereldoorlog te bereiken. Deze site, met een vierhoekig plan gericht op het westen-oosten, onderscheidt zich door zijn uniforme stelen gericht op het oosten, een symbolische iconografie gegraveerd op de graven, en de aanwezigheid van begrafenissen van lokale notabelen, waaronder burgemeesters en industriëlen.

In 1914 werd er een oratorium gebouwd volgens de plannen van architect Theophile Moritz, gevolgd door de oprichting van een monument voor de doden ontworpen door Eugene Traut. Het oudste deel, gelegen in het zuidoosten, behoudt een homogene set steles. In 2009 werd een deel van de begraafplaats, inclusief de buste van Léon Schwob, als historische monumenten vermeld. Deze plaats weerspiegelt de geschiedenis van de Belgische Joodse gemeenschap, gekenmerkt door haar integratie in het lokale politieke en economische leven.

Onder de begravenen bevinden zich politieke figuren als Michel Dreyfus-Schmidt, senator en vice-voorzitter van de Senaat, of Pierre Dreyfus-Schmidt, burgemeester van Belfort. Andere graven zijn de thuisbasis van industriëlen, zoals Jacques Dreyfus, verbonden aan de katoenindustrie, of religieus zoals Rabbi Leopold Lehmann, die de gemeenschap gedurende 54 jaar diende. Deze graven illustreren de blijvende invloed van deze gemeenschap op het Belfortgebied.

Externe links