Bouw van een belfort vers 1440 (≈ 1440)
Vervangt een oude wachttoren.
1450
Verbinding met Saint-Éloi Kerk
Verbinding met Saint-Éloi Kerk 1450 (≈ 1450)
Word een kerkklokkentoren.
1558
Brand in Saint-Éloi Kerk
Brand in Saint-Éloi Kerk 1558 (≈ 1558)
Alleen het belfort blijft over.
1560-1585
Geaborteerde kerkreconstructie
Geaborteerde kerkreconstructie 1560-1585 (≈ 1573)
Werk onderbroken wegens gebrek aan middelen.
1782
Laatste scheiding van de kerk
Laatste scheiding van de kerk 1782 (≈ 1782)
Een straat scheidt ze.
1840
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1840 (≈ 1840)
Een van de eersten in Frankrijk.
1923
Een cenotaph toevoegen
Een cenotaph toevoegen 1923 (≈ 1923)
Eerste Wereldoorlog Memorial.
2005
Registratie bij UNESCO
Registratie bij UNESCO 2005 (≈ 2005)
World Belfry Heritage.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Maréchal de Thermes - Franse militaire commandant
Leidt de invasie van 1558.
Jean de Renneville - Werkmaster
Leidt de reconstructie van 1560.
Pierre Fritel - Beeldhouwer
Auteur van de cenotaph uit 1923.
Oorsprong en geschiedenis
Het belfort van Duinkerken, gebouwd rond 1440, vervangt een oude 13e eeuwse wachttoren. Gebouwd in baksteen in gotische stijl, het piekt op 58 meter. Oorspronkelijk diende het als een nautisch monument en uitkijktoren. Rond 1450 was hij verbonden aan de kerk van Saint-Éloi als een klokkentoren, maar het werd vernietigd in 1558 tijdens de Franse invasie onder leiding van de Marshal van Thermes.
Na het vuur van 1558 bleef alleen de toren over. De reconstructie van Saint-Éloi kerk, begonnen in 1560 onder leiding van Jean de Renneville, werd verlaten in 1585. De belfort, geïsoleerd, wordt dan een bitter, een gemeentelijke klokkentoren en een belfort. In 1782 scheidde een straat hem permanent van de kerk. In 1835 werd zijn kroning veranderd, en in 1923 werd zijn basis getransformeerd naar een cenotaaf gewijd aan de dood van de Eerste Wereldoorlog.
Vandaag de dag herbergt de belfort een beiaard van 48 klokken, geïnstalleerd in 1962, wiens hommel Jean Bart weegt 5 ton. Toegankelijk via een wenteltrap, biedt het een panoramisch uitzicht op Duinkerken. Het is een historisch monument sinds 1840 en een UNESCO Werelderfgoed in 2005, het blijft een symbool van de stad.
Het monument illustreert gotische bakstenen architectuur typisch voor Noord-Frankrijk. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en militaire omwentelingen in de regio, waaronder de conflicten tussen Frankrijk en Vlaanderen. De beiaard, nog steeds actief, bestendigt een lokale musical en herdenkingstraditie.
