Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het belfort van het stadhuis van Lille, gelegen aan het Roger-Salengroplein in de wijk Saint-Sauveur, vervangt het voormalige stadhuis dat in 1916 door een brand werd verwoest. Na de Eerste Wereldoorlog lanceerde de socialistische gemeente onder leiding van Gustave Delory een ambitieus wederopbouwproject, toevertrouwd aan architect Émile Dubuisson. De keuze van de site, voorheen militair, maakt deel uit van de wens om de arbeidersklasse en ongezonde buurt van Saint-Sauveur te moderniseren, met Haussmannische inspiraties. Het belfort, het eerste versterkte betonnen gebouw van meer dan 100 meter in Frankrijk, werd toegevoegd op verzoek van burgemeester Roger Salengro en gebouwd tussen 1929 en 1932.

De belfort is geïnspireerd op de 17e eeuwse 'Lillian overspannen' en de Kamer van Koophandel, die Vlaamse neo-Renaissance stijl en regionalistische kunst combineren, typisch voor de inter-oorlogsperiode. De 104 meter maakt het tot de hoogste belfort in Vlaanderen en het hoogste gemeentegebouw in Frankrijk. Aan de basis staan twee betonnen standbeelden van legendarische reuzen Lydéric en Phinaert, gebeeldhouwd door Carlo Sarrabezolles, die de mythische oorsprong van Lille symboliseren. Het interieur, georganiseerd rond een galerie van 143 meter, omvat bloemendecoraties, aluminium hoofdsteden en patronen die de fleur de lys van het wapenschild van Lille weergeven.

De bouw, oorspronkelijk gepland met drie vleugels, uiteindelijk slechts twee vleugels voltooid vóór 1932, als gevolg van het gebrek aan voldoende financiering (de oorlog reparaties werden aangetast). De ontbrekende vleugel, inclusief een erelounge, zal nooit gebouwd worden. Het gebouw werd pas in 1992 voltooid, met een moderne uitbreiding die de eerste vierhoek sloot. Het kantoor van Roger Salengro, verlaten sinds zijn zelfmoord in 1936, getuigt van de turbulente politieke geschiedenis van het monument.

Het belfort heeft in 2002 een historisch monument en in 2005 een werelderfgoed van UNESCO opgeleverd, dat zowel de architectonische innovatie van de jaren dertig als de wederopbouw van Lille na de oorlog belichaamt. De regionalistische Art Deco stijl, gekenmerkt door lokale materialen (steensteen, Béthisy steen, gelakt keramiek), maakt het een sterk symbool van Lille identiteit. Vandaag de dag blijft het een centrale plaats in het stadsleven, met zijn openbare balies, raadszaal en ruimtes versierd met historische motieven.

Het oorspronkelijke project van Émile Dubuisson voorzag ook in een volledige herontwikkeling van de wijk Saint-Sauveur, geïnspireerd op de Haussmanniaanse principes, maar slechts een deel van de stedelijke doorbraken werd bereikt. De belfort, met zijn 400 treden, biedt een panoramisch uitzicht op de stad en herinnert, door zijn hoogte en stijl, Lille's verlangen naar wedergeboorte na de verwoestingen van 1916. De inscriptie in UNESCO onderstreept haar belang in het erfgoed van de belforten van Vlaanderen en Artois.

Toekomst

Sinds 3 augustus 20101 is de belfort te bezoeken tijdens open bezoeken van 9.30 tot 13 uur en van 14 tot 17.30 uur. Met een audiogids kunt u de tour met verrekijker volgen om de stad Rijsel op 360° te ontdekken.

Externe links