Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het belfort van Millau bestaat uit twee delen: een vierkante toren van de elfde eeuw, een vesting van een Aragonese paleis geciteerd uit 1172, en een achthoekige toren toegevoegd in de zeventiende eeuw. De vierkante toren, 21 meter hoog, diende als gevangenis van de 17e tot de 19e eeuw, vooral tijdens de revolutie. Het was oorspronkelijk een symbool van de overheersing van koning Alphonse II van Aragon, met defensieve regelingen zoals boogschieten en latrines.

In 1613 verwierven de consuls van Millau de toren om de gemeenschappelijke hommel en een klok te installeren, waarbij de achthoekige toren tussen 1614 en 1617 werd toegevoegd. De laatste, ook 21 meter hoog, werd bekroond met een pijl vernietigd door de bliksem in 1811. Het huidige terras, bereikbaar via een zijtrap, biedt een panoramisch uitzicht op Millau en het viaduct. Het aangrenzende L gebouw, waarschijnlijk een middeleeuwse aula, voltooide de palatiale samenkomst.

Een historisch monument in 1931, de belfort illustreert de politieke evolutie van Millau: eerst onder Aragonese invloed (communaal handvest van 1187), vervolgens geïntegreerd in het Franse koninklijke domein. De vierkante toren, met zijn gebogen gewelven en blauwe kalksteen, contrasteert met de achthoekige toren in okerzandsteen, reflecterend 17de eeuwse technieken. Het gebouw combineert dus defensieve, symbolische en burgerlijke functies.

Het vuur van 1811 beroofde de belfort van zijn pijl door 52 meter, waardoor zijn hoogte tot 42 meter. De bovenste verdiepingen, voorheen gevangenissen, werden verlaten na 1825. Vandaag de dag getuigt het monument van 800 jaar geschiedenis, van de burggraaf van Aragon tot de industriële revoluties, tot de religieuze conflicten van de zestiende eeuw.

Externe links