Bouw van putten XVIe siècle (≈ 1650)
Geschatte bouwperiode.
11 mai 1932
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 11 mai 1932 (≈ 1932)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Bennwihr Well is een historisch monument gelegen in de gemeente Bennwihr in het departement Bovenrijn, in de regio Groot-Oost. Gebouwd in de 16e eeuw, getuigt het van de utilitaire architectuur van deze periode in de Elzas. De exacte locatie, op 3 rue du Général-de-Gaulle, maakt het een bezienswaardigheid van het lokale erfgoed, nog steeds zichtbaar.
Deze bron werd in opdracht van 11 mei 1932 als historische monumenten vermeld, waardoor zijn erfgoedwaarde werd erkend. Hoewel de beschikbare bronnen het oorspronkelijke gebruik niet beschrijven, was dit soort constructie essentieel in de Elzasse dorpen voor de watervoorziening. De officiële inscriptie onderstreept het belang van het behoud van deze overblijfselen uit het verleden, vaak gekoppeld aan het dagelijks leven van plattelandsgemeenschappen.
Beschikbare gegevens van Wikipedia en Monumentum bevestigen de beschermde status en precieze locatie, maar blijven beperkt tot de gedetailleerde geschiedenis of mogelijke transformaties. De nauwkeurigheid van de geografische locatie wordt als redelijk geschat (niveau 5/10), wat kan wijzen op kleine onzekerheden over de exacte locatie in de archieven.
In de context van de 16e eeuw in de Elzas speelden de gemeenschappelijke putten een centrale rol in de dorpsorganisatie, die diende als verzamelpunt en een vitale bron. Deze periode werd gekenmerkt door een plattelandssamenleving rond landbouw, ambachten en lokale uitwisselingen, waar infrastructuur zoals dit goed gefaciliteerd collectief leven.
Er is geen informatie beschikbaar over historische cijfers met betrekking tot de bouw of het onderhoud ervan. Ook bronnen vermelden geen specifieke legendes, anekdotes of toepassingen die eraan verbonden zijn, behalve de oorspronkelijke functionele rol.
Het gebrek aan details over zijn huidige staat of mogelijke restauraties beperkt het begrip van zijn evolutie sinds de zestiende eeuw. De registratie in 1932 was echter een garantie voor de rechtsbescherming van toekomstige generaties.
