Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Bethune, oorspronkelijk gebouwd in 1811, werd volledig verwoest tijdens de Duitse bombardementen van mei 1918 tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na vier dagen vuur verzette alleen de middeleeuwse belfort van 1388 zich en verliet de Grote Markt in ruïnes. De wederopbouw van de stad werd een prioriteit na de wapenstilstand, met debatten over de locatie van het toekomstige stadhuis: sommigen, zoals architect Louis-Marie Corvoluner, stelden voor om het te centreren rond de belfort, maar de gemeente eiste haar terugkeer naar de oorspronkelijke locatie.

In 1924 werd een reconstructiewedstrijd gelanceerd, gewonnen door Jacques Alleman. In 1919 werd de stad door Raymond Poincaré aan de stad toegekend. Het gebouw, gemaakt van gewapend beton met een witte stenen basis, werd op 7 april 1929 ingehuldigd. De decoratieve elementen van glas-in-lood glas in gemarmerde platen, ijzerwerk en mozaïeken verdiende het een ranglijst op de Historische Monumenten op 4 oktober 2001.

De architectuur van Alleman weerspiegelt een stilistische eenheid met de andere gebouwen van het plein, gecentreerd op een eretrap verlicht door een bron van licht met een koepelvormig raam. Dit project markeerde de heropleving van Bethune, het combineren van moderniteit en eerbetoon aan de offers van de oorlog. Vandaag de dag blijft het stadhuis een symbool van wederopbouw en lokale identiteit, geworteld in de stedelijke geschiedenis van de Hauts-de-France.

Externe links