Cupula grillig blok à La Verpillière dans l'Isère

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Verpillière is een opmerkelijke megalithische steen, nu onderdeel van het monument voor de doden van de gemeente. Oorspronkelijk uit Saint-Quentin-Fallavier werd dit 80-tons triasische bresblok, 4 meter lang voor 2 meter hoog, in 1919 overgenomen door de burgemeester van La Verpillière. Het bovenste gezicht heeft ondiepe maar goed zichtbare bekers, karakteristiek voor prehistorische bekers. Tijdens de extractie in september 1919 werd een collectieve begrafenis ontdekt in de directe omgeving, die ongeveer vijftien lichamen in opeenvolgende begrafenissen, gescheiden door stenen platen, onthulde.

Het graf, meer dan een meter diep aan de oostkant van de steen, bevatte archeologische meubels toegeschreven aan het Chalcolithicum. Dit materiaal, nu verloren gegaan maar gedocumenteerd door foto's bewaard in het Musée Dauphinois in Grenoble, omvatte vuursteenbladen, steatiet kralen, hertenhout objecten, en een slapende molensteen. Deze artefacten suggereren een georganiseerde menselijke bezetting en begrafenispraktijken ontwikkeld tijdens deze overgangsperiode tussen Neolithicum en Bronstijd. De steen werd geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 29 maart 1926, waarin de uitzonderlijke erfgoedwaarde werd erkend.

De overname van dit blok in 1919 maakte deel uit van een post-Eerste Wereldoorlog-monument, waar vele Franse gemeenten monumenten voor de doden oprichtten. De keuze van het gebruik van een megalithische steen, al vol van geschiedenis, voegt een sterke symbolische dimensie aan dit monument. De fortuinlijke ontdekking van de begraafplaats tijdens het opruimen maakte het ook mogelijk de kennis van de begrafenispraktijken van het Chalcolithicum in de Dauphin regio te verrijken, hoewel helaas het archeologische materiaal later verloren ging.

Externe links