Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bois-d'Arcy-batterij is een van de vestingwerken die aan het eind van de 19e eeuw werden gebouwd om Parijs te beschermen, als onderdeel van het verdedigingssysteem van Séré de Rivières. Gebouwd tussen 1874 en 1878 versterkt het de westelijke verbinding van de verdediging van de hoofdstad, onder de oorspronkelijke naam Fort de Bois-d'Arcy. De strategische locatie, in Bois-d'Arcy in de Yvelines, voldeed aan de behoeften van surveillance en respons op de externe bedreigingen van de tijd.

In de jaren zestig werd de batterij overgebracht naar het Ministerie van Cultuur, wat een keerpunt in het gebruik betekende. Vanaf 1969 werd het Centre national de la cinématographie (CNC) officieel manager en installeerde de Archives françaises du film, waardoor het een erfgoed en culturele roeping kreeg. Deze verandering weerspiegelt de aanpassing van voormalige militaire locaties aan civiele missies na de Tweede Wereldoorlog.

De batterij wordt erkend om zijn historische en architectonische belang, die leidt tot de registratie als historische monumenten in opdracht van 15 februari 1991. Vandaag de dag, de ingang aan de 7 rue Alexandre Turpault, in de buurt van het Bois-d'Arcy stop house, herinnert aan zijn duale erfgoed: militair door zijn ontwerp, en cultureel door zijn hergebruik. Het maakt deel uit van een breder netwerk van versterkingen van de Yvelines, waaronder werken zoals het Fort de Saint-Cyr of de Batterie de Bouviers.

Externe links