Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Bois de Boulogne is het overblijfsel van het oude bos van Rouvray, dat al in 717 in het handvest van Compiègne wordt genoemd. Aangeboden door Childéric II aan de monniken van Saint-Denis, werd het een koninklijk jachtreservaat onder Philip Augustus (XII eeuw). In 1256 richtte Isabelle de France, zuster van Saint Louis, de abdij van Longchamp op. De naam "Boulogne" komt van een kerk gebouwd in 1319 door Philippe le Bel, geïnspireerd door een bedevaart naar Boulogne-sur-Mer.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog was het bos een hol van rovers en werd verwoest door de Bourguignons (1416-1417). Onder Lodewijk XI herbost het kasteel van Madrid onder Francis I (1528) en wordt het een feestplaats. Henry IV plantte daar 15.000 moerbeibomen voor een zijde industrie, maar zijn moord in 1610 onderbrak het project. In de 18e eeuw was het hout het theater van een afgebroken duel tussen de graaf van Artois en de hertog van Bourbon (1778) en de eerste ballonvlucht van de gebroeders Montgolfier (1783).

In 1852 gaf Napoleon III het bos aan de stad Parijs om er een openbaar park van te maken. Architecten Jacques Hittorff en Louis-Sulpice Varé begonnen de ontwikkeling, maar de laatste werd vervangen door Adolphe Alphand en Jean-Pierre Barillet-Deschamps na een egalisatiefout. Ze creëren kunstmatige meren, watervallen en Engelse tuinen, met behoud van twee rechte paden. Het park werd verrijkt met een Zwitsers chalet (1867), Longchamp Racecourse (1858), en de Jardin d'acclimation. In 1925-1929 werd het officieel geannexeerd door Parijs.

De Bois de Boulogne wordt gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals de Pruisische bombardementen van 1870 of de executie van 35 weerstanden bij de Grande Cascade in 1944. Een pittoreske locatie in 1957, het blijft een plek van ontspanning voor de Parijzenaars, ondanks terugkerende veiligheidsproblemen (prostitutie, mensenhandel). Tegenwoordig herbergt het culturele faciliteiten (Louis-Vuitton Foundation), sport (Roland-Garros, racetracks) en beschermde natuurgebieden.

Het kunstmatige hydraulische systeem, aangedreven door de Seine, omvat ongeveer tien meren en vijvers, waaronder de Boven- en Nedermeren, verbonden door een waterval. De Grande Cascade, gebouwd in 1856 met rotsen van Fontainebleau, is een symbool van het park. Het hout inspireert ook de kunst: geschilderd door Berthe Morisot of Édouard Vuillard, gefilmd door Méliès of Bresson, en geciteerd in de literatuur (Zola, Simone de Beauvoir).

Toekomst

Het centrale deel van het bos bevat Bagatelle Park, evenals de Jardin du Pré-Catelan. Het noordelijke deel wordt ingenomen door de Jardin d'acclimation, een pretpark bekend om zijn menagerie. In het zuidoosten ligt de kastuin van Auteuil.

Externe links