Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Priorij Saint-Symphorian van Bonnieux dans le Vaucluse

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Prieuré
Eglise romane
Vaucluse

Priorij Saint-Symphorian van Bonnieux

    Chemin de Saint-Symphorien
    84480 Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Prieuré Saint-Symphorien de Bonnieux
Crédit photo : EmDee - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
1100
1200
1300
1900
2000
955-961
Vermoeden Stichting
1053
Donatie bevestigd
XIe-XIIe siècles
Hoofdconstructie
10 novembre 1921
Rangschikking van de klokkentoren
16 mai 1949
Registratie van de kerk
1980
Herstel gestart
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Rest van de klokkentoren: bij beschikking van 10 november 1921; Rest van de priorij met uitzondering van de reeds geclassificeerde klokkentoren: inschrijving bij beschikking van 16 mei 1949

Kerncijfers

Rostang - Bisschop van Apt of oprichter Genoemd in de inscriptie van de stichting.
Pons - Oprichter en donor Een invloedrijke man, verbonden met de stichting.
Ingilrade - Donor (eind 10e eeuw) De oma van Pons en Ripert.
Jean Méhu de Cadenet - Historie Ik heb de geschiedenis van de priorij bestudeerd.
Daniel Vial - Eigenaar-restaurant Koper in 1980, initiatiefnemer van de werken.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Symphorian Priorij van Bonnieux is een voormalige romaanse priorij gelegen in het Luberon Massif in het departement Vaucluse. Gesticht tussen de 10e en 11e eeuw, is het opmerkelijk voor zijn 12e eeuwse klokkentoren, de enige overblijfselen zichtbaar vandaag. Deze priorij was een bijgebouw van de abdij Saint-Victor van Marseille en diende zowel als ereplaats als als toevluchtsoord voor reizigers op de weg tussen Marseille en Apt.

Uit de historische studie van Jean Méhu de Cadenet blijkt dat de kerk, met een enkel schip, kon worden uitgebreid door gemeenschappelijke gebouwen en omgeven door een verdedigingshek. Een registratie die in 1962 verdween, met vermelding van de namen van Rostang, Teutbert, Ailald en Pons, suggereert een stichting rond 955-961, gekoppeld aan lokale donoren. Deze namen, geassocieerd met historische figuren zoals bisschop Rostang van Apt en de heren van Bonnieux, wijzen op een nobele en religieuze oorsprong.

De priorij onderging vijf fasen van de bouw tussen de 11e eeuw en de hedendaagse tijd. De klokkentoren, geclassificeerd als historisch monument in 1921, is een typisch voorbeeld van Provençaalse Romaanse architectuur, met geminieerde baaien en karakteristieke zuilen. De kerk zelf werd geregistreerd in 1949. In 1980 door Daniel Vial verkregen, heeft de priorij een grote restauratie ondergaan, onder toezicht van architecten van de historische monumenten.

De site, nu particulier eigendom, kijkt uit over de vallei van Aigue Brun en behoudt sporen van zijn dubbele rol: religieus, met zijn apsis en schip, en defensief, met veronderstellingen van versterkte structuren. De priorij maakte deel uit van een netwerk van religieuze instellingen in de Luberon, zoals het Fort de Buoux, dat bescherming en gastvrijheid bood aan reizigers in moeilijke tijden.

De ontbrekende inscriptie, vertaald als "Rostang, Teutbert, Ailald, Pons hebben deze Saint-Symphoriaanse kerk gebouwd," bindt het monument aan lokale seigneuriale families. Pons, genoemd als "bekende man," zou kunnen worden gerelateerd aan de burggraaf van Marseille. Deze elementen onderstrepen het belang van de priorij in de middeleeuwse Provençaalse geschiedenis, tussen kerkelijke en seculiere macht.

Externe links