Eerste bekende grens XIVe siècle (≈ 1450)
Eerste terminals onder de Valois.
1477
Vergadering hertogdom Frankrijk
Vergadering hertogdom Frankrijk 1477 (≈ 1477)
Bewaring en toevoeging van nieuwe terminals.
1927
Historisch monument
Historisch monument 1927 (≈ 1927)
Bescherming van de grenzen als erfgoed.
27 novembre 2012
Uitbreiding van de classificatie
Uitbreiding van de classificatie 27 novembre 2012 (≈ 2012)
Toegevoegd nieuwe beschermde terminals.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren met betrekking tot deze grenzen.
Oorsprong en geschiedenis
De grenzen van het bos van Mirebeau-sur-Bèze zijn gegraveerde stenen die de grenzen van het bos sinds de 14e eeuw hebben gebonden. Ze dragen de ducale of koninklijke wapens volgens hun tijd, evenals die van de aangrenzende eigenaren zoals seigneuries, kloosters of gemeenten. Er werden 64 pilaren geïdentificeerd, sommige dateren uit het Valois-tijdperk, andere toegevoegd na 1477 tijdens de bijeenkomst van het hertogdom in het koninklijk domein. Deze pilaren, geclassificeerd als Historisch Monument in 1927, bevinden zich op boswegen en illustreren de evolutie van territoriale en bosbezit.
De oudste grens dateert uit de middeleeuwen, met stenen bewaard en voltooid in de zeventiende eeuw. In 2012 werden enkele punten toegevoegd aan de ranking, die het belang van hun erfgoed benadrukten. Deze grensmarkeringen weerspiegelen ook de betrekkingen tussen lokale overheden, religieuze orden (zoals Cistercians of Chartreux aanwezig in de regio) en dorpsgemeenschappen. Hun aanwezigheid getuigt van het rigoureuze beheer van bosgebieden, essentieel voor de economie en de Bourgondische samenleving voor eeuwen.
Het bos van Mirebeau-sur-Bèze, hoewel minder gedocumenteerd dan dat van Châtillon-sur-Seine, heeft vergelijkbare kenmerken in termen van historisch beheer en economisch belang. De pijlers, als juridische en symbolische bezienswaardigheden, herinneren aan de feodale en koninklijke organisatie van de gebieden, evenals hun duurzame exploitatie. Hun behoud maakt het vandaag mogelijk om de geschiedenis van de staatsbossen en bosbouwpraktijken in Bourgondië-Franche-Comté te traceren.