Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Institut de Botanique de Montpellier is een historisch monument gelegen aan de Auguste Broussonnetstraat 163. De lijst in de inventaris van beschermde monumenten, bij decreet van 14 oktober 2019, omvat alle gebouwen, evenals gerelateerde elementen zoals omheining muren, poorten, poort, waterbuffet en zitvloer. In het bij het decreet gevoegde plan worden de beschermde gebieden nauwkeurig omschreven, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen constructies (in rood) en bodems (in roze) op de kadastrale percelen BW 70 en 256.

De architect Jean de Richemond wordt geïdentificeerd als projectmanager, hoewel details van zijn oorspronkelijke ontwerp of geschiedenis niet expliciet worden vermeld in de beschikbare bronnen. Het officiële adres, bevestigd door de Merimée basis en de GPS coördinaten, plaatst het monument in het departement Hérault, in de regio Occitanie, op het grondgebied van de gemeente Montpellier (code Insee 3472).

Er wordt geen informatie verstrekt over het huidige gebruik van de site (bezoeken, verhuur, accommodatie) of over de geschiedenis ervan vóór 2019. De gegevens zijn beperkt tot de recente bescherming en de precieze locatie, waarbij het belang van het erfgoed wordt benadrukt zonder de rol van het verleden of de architectonische transformaties te beschrijven. De Creative Commons licentie in verband met de foto's suggereert visuele toegankelijkheid van het monument, maar geeft niet de opening voor het publiek.

In de Montepellieraanse context hebben wetenschappelijke instituten zoals deze vaak een sleutelrol gespeeld bij de ontwikkeling van kennis, met name in de botanie, een sterke historische discipline in deze universiteitsstad. Sinds de middeleeuwen is Occitanie, en met name Montpellier, de thuisbasis van instellingen gewijd aan geneeskunde en natuurwetenschappen, die een gevestigde intellectuele traditie weerspiegelen.

De bescherming van 2019 markeert een officiële erkenning van de erfgoedwaarde van het Instituut, zonder dat de bronnen de exacte criteria voor de opname specificeren. Het gebrek aan details over de bouwperiode of het oorspronkelijke gebruik ervan beperkt het begrip van de evolutie ervan, maar de architectuur en stedelijke integratie getuigen van de verankering ervan in de lokale geschiedenis.

De beschermde elementen, zoals het waterbuffet of hekken, suggereren een verlangen om niet alleen de gebouwen, maar ook hun directe omgeving te behouden, en benadrukken het belang van het geheel in het Montepellieran landschap. Deze globale aanpak is kenmerkend voor recente inscripties, waar erfgoed wordt beschouwd in zijn ruimtelijke en functionele dimensie.

Externe links