Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boekhandels van Parijs, die in de 16e eeuw als colporteurs verschenen, vestigden zich geleidelijk aan de oevers van de Seine ondanks de beperkingen opgelegd door de sedentaire boekhandels. In 1649, een verordening verboden hun displays op Bridge Nine, als gevolg van spanningen met gevestigde bedrijven. Hun activiteit, vaak clandestien, bloeide tijdens de Revolutie dankzij het plunderen van aristocratische bibliotheken, voordat ze officieel erkend werden onder Napoleon I, waardoor ze een status kregen die gelijkwaardig was aan die van Parijse handelaren.

In 1859 gaf de stad Parijs hen vaste concessies: 10 meter parapet voor 26,35 frank per jaar, met een verplichting om te openen van zonsopgang tot zonsondergang. De gestandaardiseerde afmetingen van de beroemde groene dozen (2 m lang, 0,75 m breed) werden vastgesteld in 1930, terwijl hun groene auto kleur In deze 900 dozen bevinden zich tegenwoordig ongeveer 300.000 boeken, prenten en verzamelobjecten, hoewel de regelgeving de verkoop van toeristische souvenirs beperkt tot één op de vier dozen.

De handel, bedreigd door de daling van de verkoop van oude boeken en de toeristische druk, wordt bewaard door haar inschrijving in de inventaris van het Franse immaterieel cultureel erfgoed in 2019. De boekhandels, 230 in 2022 (van 275 in 1945), organiseren sinds 2014 festivals zoals Paname boeken om hun knowhow te promoten. Hun toekomst blijft onzeker, zoals blijkt uit het project van tijdelijke verplaatsing van 570 van hen voor de Olympische Spelen van 2024, waardoor logistieke en economische angsten ontstaan.

De toegang tot het beroep wordt strikt gecontroleerd: aanvragers moeten een deskundige kennis van oude boeken rechtvaardigen, een blanco strafblad verstrekken en administratieve formaliteiten vervullen (Kbis, SIren). De dozen, de eigenschappen van de boekhandels, moeten voldoen aan een nauwkeurige specificatie, inclusief weerbestendige materialen. Hun traditionele embleem, een hagedis die een zwaard begeert, symboliseert hun zoektocht naar de zon en hun streven naar de adel van de boekhandel.

Geïnspireerd door kunstenaars en schrijvers worden boeken gevierd in de literatuur (Hemingway, Camille Goudeau) en mode (Karl Lagerfeld in 2018). Hun aanwezigheid aan de oevers van de Seine, sinds 1991 geclassificeerd als UNESCO-werelderfgoed, maakt het tot een belangrijk cultureel symbool. Maar hun economisch model, verzwakt door de concurrentie van herinneringen en de onzekerheid van zelfondernemers, zet vraagtekens bij de duurzaamheid van deze eeuwenoude traditie.

Externe links