Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Drie-eenheid van Brélévenez, gelegen in Lannion aan de Côtes d'Armor, is een emblematisch gebouw van de overgang tussen Romeinse kunst en gotische kunst. Gebouwd vanaf het einde van de 12e eeuw op 11e eeuwse substructuren, het staat op de heuvel van Crec'h Tanet, toegankelijk via een 140 treden trap. Zijn geschiedenis blijft deels raadselachtig, bij gebrek aan precieze archieven, maar de architectuur suggereert een monakel oorsprong, misschien gekoppeld aan Trinitaren, Tempeliers, of de Orde van Montjoie, zoals voorgesteld door grafstenen gegraveerd met kruisen van Malta en zwaarden.

In de 13e eeuw werden twee zijkapellen toegevoegd die een valse transe vormden, terwijl in de 14e eeuw de kerk werd versterkt door Olivier V de Clisson tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne. Johannes IV, hertog van Bretagne, komt tussenbeide voor zijn demilitarisering, wat leidt tot de hervatting van de muren van het schip en de kluizen van de onderkant. De klokkentoren, gebouwd in de 15e eeuw, kroont het ensemble. Het koor werd herontworpen in de 17e eeuw om een barok altaarstuk in opdracht van graaf Pierre de Laval te huisvesten.

Gerangschikt een historisch monument in 1909, de kerk combineert heterogene materialen: roze graniet voor romaanse delen (zoals het bed versierd met toegewijde kolom uitlopers) en groene leisteen voor latere toevoegingen. Het interieur is onder de indruk van een schip van 11 spanten, een doorloop met axiale kapel, en barokke altaarstukken, waaronder een imposant altaarstuk van 1660 in tuffeau en zwart marmer. De crypte, herbouwd in 1809, herbergt een 18e eeuwse Polychrome Tomblay. Na restauraties in de jaren negentig werd de kerk om veiligheidsredenen gesloten in 2025.

De buitenkant onderscheidt zich door zijn romaanse zuidelijke veranda, zijn 15e-eeuwse klokkentoren-poch overdekt door een achthoekige pijl, en de Tower Lead, een overblijfsel van de vestingwerken van de 14e eeuw. Binnen, de kluizen van de onderkant, opgenomen aan het einde van de 14e eeuw, dragen de wapenschilden van lokale families zoals de Kérimel of de Trogoff. Het meubilair omvat ook 15e-eeuwse doopvonten, een 18e-eeuwse preekstoel en een orgelbuffet uit 1862, gerestaureerd in 1980.

De kerk illustreert de ambitie van haar anonieme sponsors, haar defensieve rol tijdens de Bretonse conflicten en haar evolutie naar een parochiecentrum. Het Latijnse kruisplan, de gewelfde loopbrug (voor prestigieuze gebouwen gereserveerd) en de mix van stijlen maken het een belangrijke getuige van het religieuze erfgoed van Breton. Lokale traditie roept ook een verband op met de Tempeliers, hoewel deze hypothese blijft besproken in afwezigheid van archiefmateriaal.

Externe links