Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Banlève's windtunnel is een wetenschappelijke faciliteit in Eiffelstijl ontworpen om luchtstroom en aerodynamische prestaties te bestuderen. Het is gebouwd in Toulouse op het eiland Ramier en maakt deel uit van het Institute of Fluid Mechanics. De realisatie begon in 1936 onder leiding van het Ministerie van Lucht, om te voldoen aan de behoeften van de militaire luchtvaart en grote Pyreneeën hydraulische projecten. In 1937 werd het in eerste instantie blootgesteld aan open lucht voordat het in 1940 werd beschermd door een gebouw ontworpen door architect René Kieger.

De windtunnel, 26 meter lang en 2,40 meter in diameter, maakt testen mogelijk bij een snelheid van 40 m/s. Het wordt met name gebruikt voor de voorbereidende studies van de Pyreneeëndammen en voor de veldtests voor Latécoère. In 1960 voegde Robert Trilhe uitbreidingen toe (hal van modellen, hydraulisch laboratorium). De site, eigendom van de gemeente, werd in 1997 opgenomen als historische monumenten en werd aangeduid als "Twenteth Century Heritage." De architectuur combineert beton en baksteen, met beweegbare luiken en een gebogen vleugelgevel.

Het gebouw, bestaande uit twee onderling vergrendelde cilinders, illustreert voorlopig een innovatief ontwerp. De buitencilinder regelt de luchtinlaat, terwijl de binnenkant de meetinstrumenten herbergt. De kap, een opgehangen betonnen plaat en de zuidelijke gevel met beweegbare luiken maken het testen onder gecontroleerde omstandigheden mogelijk. De windtunnel blijft een actief wetenschappelijk instrument, getuige de industriële en technische geschiedenis van Toulouse.

Externe links